حدیث عقل و نفس آدمی در آیینه قرآن صفحه 343

ناگهان،این عالم چنان گریه کرد که گویی از خواب یگران بیدار شده است.بعد به من رو کرد و گفت:من تازه بیدار شدم و فهمیدم چه خبر است!

بگذاریم مردم هرچه می خواهند بگویند،بگذاریم قوم وخویش ها و همسایه ها هرچه دلشان خواست حرف بزنند،حرف مردم هیچ وقت تمام نمی شود و رضایت آنان هیچ وقت بالتّمامه جلب نمی شود.مگر مردم پشت سر پیامبران و ائمه و بندگان خوب خدا همیشه حرف های خوب زدند و همه یارویاور و پشتیبان آن ها بودند؟ 11 ما نیز باید در پی تحصیل رضای خدا باشیم و این را بدانیم که هرکس رنگ خدا را داشته باشد به سرزنش و سخره مردم گرفتار است و همیشه عده ای در قفایش سخنان یاوه می بافند و حتی گاهی او را به اشکال عجیب و غریبی تهییج می کنند تا به رنگ آنان درآید؛مثلا،به او می گویند عموزاده ات پنج سال نیست به تهران آمده و الان برسازی می کند،اما تو مثل او زرنگ نیستی و هنوز در یک خانه کوچک به لقمه ای نان و پنیر قانعی.راست هم می گویند.ما مانند آن ها زرنگ نیستیم،اما از سویی،زرنگ ترین مردم عالم هستیم،زیرا به قدرتی وابسته هستیم که پایانی ندارد.همین که لطف او با ما و دست او بر سر ما باشد کافی است و بیش از این چیزی نمی خواهیم.

تو با خدای خود انداز کار و دل خوش دار که رحم اگر نکند مدعی خدا بکند.

12 همین که می توانیم در هر زمانی و برای هر مسأله ای با او خلوت کنیم و مسائلمان را با او مطرح کنیم،همین که می توانیم از زخم زبان ها به او پناه ببریم و به تأسی از مولایمان عرضه بداریم:

«إلهی و ربی من لی غیرک» 13