جایگاه عقلانیت در اسلام صفحه 117

فراز نوزدهم: چاره تنهایی

اشاره

به فراز نوزدهم روایت، توجّه فرمایید:

«یَا هِشَامُ! الصَّبْرُ عَلَی الْوَحْدَهِ عَلامَهُ قُوَّهِ الْعَقْلِ فَمَنْ عَقَلَ عَنِ اللَّهِ اعْتَزَلَ أَهْلَ الدُّنْیَا وَالرَّاغِبِینَ فِیهَا وَرَغِبَ فِیمَا عِنْدَ اللَّهِ وَکَانَ اللَّهُ أُنْسَهُ فِی الْوَحْشَهِ وَصَاحِبَهُ فِی الْوَحْدَهِ وَغِنَاهُ فِی الْعَیْلَهِ وَمُعِزَّهُ مِنْ غَیْرِ عَشِیرَهٍ؛ ای هشام! صبر بر وحدت و تنهایی نشانه قوّت عقل است. کسی که عاقل است و عقل الهی دارد حساب خود را از دنیاپرستان جدا می کند، و از راغبین در دنیا که همّ و غمّشان مادیات است فاصله می گیرد، و تمام توجّهش به خداست. و خداوند انیس و مونس او در وحشت، ورفیقش در تنهایی، و باعث غنای او به هنگام فقر، و سبب عزّتش بدون داشتن عشیره و قبیله می شود».

احساس تنهایی چرا؟

سؤال: چرا انسان گاه در زندگی احساس تنهایی می کند؟

جواب: زیرا در میان جمعیّتی زندگی می کند که با آن ها همرنگ و هماهنگ نیست. مانند جمعیّت دنیاپرست آلوده به فساد اخلاق، یا آلودگان به رشوه خواری، یا خانواده ای که خدای ناکرده اهل نماز و عبادت و پرستش خدای یگانه نیستند، یا هم کلاسی هایی که اعتقادی به ولایت امامان معصوم علیهم السلام ندارند،