- مقدمه 1
- اشاره 39
- معنای بی تاریخی 41
- راه شناخت نقش تاریخی علمای دین 47
- گفتگویی میان حال و گذشته 49
- مجال تفکر در خود 52
- عالمان دین و تفقه در دین 54
- نقشه ی راه علماء دین 56
- زعمای دین و تجلی اسم «الله» 59
- راز حیات جامعه 62
- ولایت الهی در زمان غیبت 63
- راز شعور زعمای دین 65
- ضرورت وجود زعیم 74
- امام خمینی«رضوان الله علیه» و نظر به جایگاه جریان ها 75
- نظر به جایگاه تاریخی انقلاب اسلامی 78
- سیاست جزء انفکاک ناپذیر دین 82
- ریشه خلأ تحلیل 86
- امید در هر جایی نمی روید 88
- معنای بودن ما 90
- اشاره 95
- حضرت مهدی عجل الله تعالی فرجه الشریف و امیدواری بیشتر آن حضرت 100
- آن چه را باید پشت سر گذاشت 102
- راز ادامه حیات انقلاب اسلامی 104
- شناخت تنگناهای تاریخی 108
- واقعی ترین نگاه 116
- نظر به خداوند بدون حجاب 119
- اشاره 123
- وَهمی که بر ذهن حاکم است 125
- بلندبودنِ اهداف و خطر یأس 135
- تا همدیگر را بفهمیم 137
- اولین قدم برای حضور در این تاریخ 143
- دوره ی فترتِ دولت اسلامی 145
- برکات درک دوره ی فترت 148
- جبهه ای که اشارات رهبری را درک می کند 156
- جنس کوتاهی های ما 163
- راه ظهور اراده ی الهی 168
- معنای قناعت تاریخی 172
- اشاره 175
- مسئولیت فهم سایر اندیشه ها نسبت به انقلاب اسلامی 177
- ما در چه لایه ای از انقلاب هستیم؟ 182
- معجزه تعامل 185
- معنای انقلاب اسلامی در سنت های عالم 197
- راز تعامل علی علیه السلام با خلفا 201
- کجا باشیم که هیچ جایی نباشیم؟ 205
- انقلاب اسلامی بستر تعالی چه کسانی است؟ 207
- انقلاب اسلامی و عبور از حاکمیت نفس امّاره 209
- حکمت متعالیه و ظهور وجه اشراقی انقلاب اسلامی 209
- اشاره 216
- چگونگی درکِ بدیهی تاریخی 224
- وقتی تفکر به تاریخ ما برمی گردد 231
- احساس اراده ی الهی در تاریخ 233
- در حیرتِ هست و نیست 235
- زبان تذکر و اشاره 241
- عصر توبه ی بشر 244
- بازگشت به هویت از دست رفته 250
- افقی دیگر گشوده شده 254
- اشاره 256
- نظر به لایه های باطنی حادثه ها در تاریخ 257
- عبور از یک فکر یا حذف آن 260
- انقلاب اسلامی و توانایی عبور از جریان های انحرافی 263
- آینده داری انقلاب اسلامی 265
- جایگاه تاریخی فرهنگ ها 269
- راز تفاوت دو نگاه 275
- ادامه علی علیه السلام در تاریخ 278
- راز ریزش ها در انقلاب 283
- تفاوت علمای دین 291
- حرکتی پیش تازانه 294
- شناخت ظرفیت زمانه شروع عبور از موانع 303
- روش های پایداری در جبهه ی فرهنگی انقلاب اسلامی 310
- اشاره 316
- کلافه همه یا هیچ 321
- عملی در خور تمدن اسلامی 325
- در صراط مستقیم ای دل کسی گمراه نیست 328
- بابی برای تفکر 331
- خطر غفلت از جایگاه تکوینی انقلاب اسلامی 337
- غفلت از سعه ی انقلاب اسلامی 338
- مجال نقش آفرینی در انقلاب اسلامی 342
- مرحله ای از بلوغ انقلاب اسلامی 344
- پرواز به آینده ای که چندان نزدیک نیست 352
- محدودیت غرب در ساخته های ذهنی 359
- کار اصلی متفکران در این دوران 363
- اشاره 368
- معنای حضور در عوالم گوناگون 372
- انقلاب اسلامی؛ حقیقت یا اعتبار؟ 376
- محمد صلی الله علیه و آله به تاریخ برمی گردد 379
- انقلاب اسلامی مخلوق همّت امام خمینی«رضوان الله تعالی علیه» 380
- تفاوت عالَم حضرت امام و علامه طباطبائی«رحمه الله علیهما» 387
- ریشه ی ضعف سیاسیون 390
- انقلاب اسلامی در حال ادامه داشتن 398
- اشاره 403
- رسالت تشکیلاتی مجموعه های فرهنگی 404
- اقتضائات انقلاب اسلامی در آینده 410
- تفاوت کار فرهنگی با کار تبلیغاتی 416
- تا تفکر به جامعه برگردد 418
- فعالیت فرهنگی در ستاد یا صف 419
- زنهار که گوهر ایمان ضربه بخورد 421
- معنای حضور تاریخی 423
- امکان ادامه ی راه 425
- وقتی تشکّل ها معبد می شوند 429
- معنای تشکیلات در وِزان انقلاب اسلامی 430
- ما در کدام تاریخ زندگی می کنیم؟ 435
- چرا برای پس فردا نباشید؟ 436
- تشکیلات نامرئی تمدن ساز 439
باید زیر بار مسئولیتی رفت که حضرت امام در سخنان فوق به ما تذکر داده اند. با نگاه روشنفکرانه و با طرح چند اشکال از کار روحانیت در غبار توهمات سیاسی، هیچ آینده امیدبخشی در مقابل ما گشوده نمی شود و گرفتار نوعی عدم باور به آمدن آینده مطلوب می شویم و در انزوایی سیاسی و عدم مشارکت در جامعه، در جایگاه معترضان قرار می گیریم که به مشروعیت نظام خدشه وارد می کنند و منتظر سرنگونی آن می مانند و برای اثبات حقانیت باور خود تا اخلال در کارها نیز جلو می روند و یا در بی عملیِ آزار دهنده ای تنها نظاره گر آینده ی مبهمی هستند که نمی دانند چه باید باشد.
نظر به جایگاه تاریخی انقلاب اسلامی
وقتی عده ای جایگاه تاریخی انقلاب را نشناسند با دیدن چند نمونه ناهنجاری می گویند پس انقلاب چه کار کرد. مقام معظم رهبری«حفظه الله» در دیداری که با فراکسیون انقلاب اسلامی داشتند و آن ها از بعضی از کارهای دولت نهم و دهم گله مند بودند می فرمایند:
«این اشکالاتی که شما گفتید، ممکن است بعضی اش وارد باشد؛ منتها باید جمع بندی کرد. من این را بارها گفته ام؛ اثبات و نفی ما نسبت به اشخاص، ناشی از جمع بندی ای است که ما نسبت به این آدم یا نسبت به این دولت یا نسبت به این جریان داریم. این به معنای این نیست که هیچ نقطه منفی ای در این جایی که ما داریم تأییدش می کنیم، نیست؛ خوب، چرا، نقطه ی منفی هم هست؛ منتها من وقتی مقایسه می کنم بین آن نقطه منفی و آن نقاط مثبت، می بینم که آن نقاط مثبت ترجیح پیدا