معرفت شناسی باور دینی از دیدگاه مرتضی مطهری و آلوین پلنتینگا صفحه 117

در اینجا اشاره ای مختصر به کار پلنتینگا و زمینه ایجاد شده برای او در کارش خواهم داشت پس از اینکه از طرف کانت، براهین کلاسیک وجود خدا نقد گردید، جریان الحادی پا گرفت. این جریان به دو صورت انجام شد:

برخی، مدعیات خداباوران را نه تنها فاقد دلیل و بلکه نامعقول خواندند، مانند جن.ال.مکی و آنتونی فلو.

برخی دیگر مانند پوزیتیویست های تحصل گرا، ادعا می کردند که گزاره های دینی فاقد معنا هستند.

در حال حاضر دیگر جایی برای گروه دوم باقی نمانده است؛ اما جریان اول همچنان میدان داری می کند. متکلمان و خداباوران کوشیدند تا در مقابل جریان دوم دفاع کنند و در این میان آنها خود به دو جریان متفاوت تقسیم شدند.

برخی براهین کلاسیک را به سبک نوینی درآورده تا نقد وارده به آنها را از میان بردارند، مانند ریچارد سوینبرن، چارلز و نورمن.

برخی دیگر نیز کوشیدند فقط معقولیت باورهای دینی را تثبیت کنند، مانند آلوین پلنتینگا. (1)

2- نگاهی گذرا به زندگی آلوین پلنتینگا

از آن جهت که این فصل به بیان رابطه عقل و ایمان از دیدگاه پلنتینگا می پردازد، شایسته است به شمه ای از زندگی و پاره ای از مفاهیم به کار رفته در اندیشه این فیلسوف اشاره کنیم؛ ازاین رو آنچه در پی می آید، مختصری از مشخصات و ویژگی های فکری و روحی این اندیشمند و نیز دوره های تحصیلی و مدارج علمی و دانشگاهی که وی در این سال ها به دست آورده، خواهد بود.

«آلوین پلنتینگا»، فیلسوف دینی بزرگ آمریکایی، در پانزده نوامبر 1932میلادی، در «آن آربور» (2) واقع در ایالت میشیگان (3) به دنیا آمد. پدرش «کرنلیوس. ا. پلنتینگا» (4) دانش آموخته فلسفه از دانشگاه میشیگان بود و بعدها به عنوان استاد فلسفه در کالج کالون، دانشگاه

1- (1) . همان، ص13 و14.
2- (2) . Ann Arbor.
3- (3) . Michigan.
4- (4) . Cornelius A. Plantinga.