معرفت شناسی باور دینی از دیدگاه مرتضی مطهری و آلوین پلنتینگا صفحه 214

او روی برتافتند. این موضوع پولس را برانگیخت تا بنویسد (1): «ایمان مسیحی نه بر حکمت بشری، بلکه بر قدرت الهی استوار است». (2)

بنابراین، فضایی که مسیحیت در آن رشد و گسترش یافت علمای دینی را بر آن داشت تا موضع خود را با عقل روشن کنند.

الف) مقایسه دیدگاه استاد مطهری با دیدگاه عقل گرایی حداکثری

منشأ اختلاف بین دیدگاه استاد مطهری و عقل گرایان حداکثری مربوط می شود به مسائل معرفت شناختی و عقایدی که در دین مسیحیت وجود داشته است؛ زیرا در بعد معرفت شناختی، غربی ها دچار تزلزل جبران ناپذیری شدند و همه پایه های علمی آنها فرو ریخت. این مسئله موجب شد آنها ارتباط با نظام اعتقادات دینی خود به سرگردانی و حیرت دچار شوید و در طوفان شکاکیت بغلطند. به علاوه عدم سازگاری معرف مسیحیت آنها را واداشت تا روشی را در پیش گیرند که به تناقض و تخالف در قبال عقل منتهی می شد.

در ارتباط با عقل گرایی حداکثری باید گفت: ملاک و میزان آنها برای عقلانیت اعتقادات دینی مورد قبول استاد مطهری نیست؛ زیرا استاد مطهری در باب معرفت شناسی، بنیان گرا است و برای علوم و اعتقادات به پایه هایی معتقد است که هیچ گاه مبتلا به تزلزل ولغزش نمی شوند.

ایشان معتقد است که ما دارای قضایایی هستیم که بدیهی اند و در آنها خطا و شک راهی ندارد و همه علوم بشری باید بر پایه همین علوم بدیهی و یا مستنتج از بدیهی استوار باشند؛ و ازاین رو هر علم و اعتقادی که بر پایه بدیهیات و بر طریق درست منطقی به دست آمده باشد، مصیب و مورد اعتماد خواهد بود و اعتقاد به آن عقلایی ومعقول خواهد بود. حال چه همه عقلا آن را قبول کنند و یا قبول نکنند، چون راهی که عقل بشر فراروی آدمی قرار داده است همگانی است و هر که از آن روش و طریق حرکت کند یقیناً به مقصد خواهد رسید.