معرفت شناسی باور دینی از دیدگاه مرتضی مطهری و آلوین پلنتینگا صفحه 97

نتیجه اول، ایمان دینی برای بشر یک ضرورت است. اگر بشر آرمان و قداست هایی دارد، اگر خودخواهی، پوچی، اضطراب و دلهره، آسیب هایی اساسی برای انسان محسوب می شود و اگر در انسان یک سلسله نیازها و تمایلات معنوی وجود دارد که باید به آنها پاسخ مثبت داد؛ در این صورت تنها ایمان الهی و دینی است که می تواند منجی انسان باشد.

نتیجه دوم: تفاوت ایمان دینی و غیردینی تنها در متعلق ایمان نیست. به این معنا که بگوییم متعلق ایمان دینی، دین و مقوله های دینی است، اما متعلق ایمان غیردینی عناصری است که جنبه معنوی و الهی ندارد؛ بلکه باید گفت ایمان دینی و غیردینی به لحاظ ذات و ماهیت متفاوت و متغایرند. در این نوشتار، تکیه و تأکید اساسی بر ایمان دینی و مذهبی است.

3- جایگاه ایمان در منظر استاد مطهری

اشاره

هر ایمانی خواه ناخواه بر یک تفکر خاص و یک برداشت ویژه از جهان و هستی مبتنی است. تربیت علمی خالص، از ساختن انسان تمام ناتوان است؛ تربیت علمی خاص، انسان توانا و با قدرت می سازد، نه انسان با فضیلت، و خلأ وجودی انسان را «ایمان» پر می کند. علم به ما روشنایی و توانایی می بخشد و ایمان، عشق و امید و گرمی؛ علم، ابزار می سازد و ایمان، مقصد؛ علم، سرعت می دهد و ایمان، جهت؛ علم، می نماید که چه هست و ایمان، الهام می بخشد که چه باید کرد؛ علم، انقلاب برون است و ایمان، انقلاب درون، علم، زیبایی عقل است و ایمان، زیبایی روح؛ علم امنیت بیرونی می دهد و ایمان، امنیت درونی، ایمان انسان را می سازد و انسان با نیروی علم، جهان را. (1)

ایمان مانند قدرتی حاکم بر انسان عمل می کند و خواست او را در اختیار می گیرد و در مسیر حق و اخلاق سوق می دهد. آنجاکه علم و ایمان توأم گردند هم انسان سامان می یابد و هم جهان. (2)

ایمان یکی از سرمایه ها بلکه بالاتر از همه سرمایه های انسان هاست. قرآن تمثیلی