عقل کلید گنج سعادت صفحه 104

نور در قرآن

واژه نور در آیات مختلفی از قرآن کریم و همواره به شکل مفرد به کار رفته است. 1 در حقیقت،قرآن مجید می خواهد این نکته را باز گوید که نور مفرد حقیقی است؛یعنی حتی اگر خودش را با جلوه های مختلف و متعددی نشان دهد،باز حقیقت واحدی بیش نیست و اگر صورت ظاهر جلوه های آن را برداریم،بیش از یک حقیقت باقی نخواهد ماند.برای مثال،وقتی به یک درخت نگاه می کنیم،شاخه ها همان تنه و میوه ها همان شاخه ها و برگ ها و گل ها هستند.مجموع آن ها هم از ریشه پدید آمده اند و ریشه همان دانه اولیه است.پس،می توان از آن دانه اولیه به شاخه و برگ و تنه و پوست و شکوفه و میوه تعبیر کرد.از نظر علمی هم اشکالی ندارد اگر به دانه سیب بگوییم«این درخت سیب است»،ولی باید یک کلمه به آن اضافه کنیم و بگوییم:بالقوه.در حقیقت،دانه سیب به صورت بالقوه درخت سیب است.یعد،وقتی این حالت بالقوه بودن به حالت بالفعل بدل شود،درخت سیب با همه اجزایش پدیدار می شود.

در تعالیم اسلامی،به این موضوع برمی خوریم که پروردگار همه خلقت خود را پیکره ای واحد و خلقت آن ها را از یک حقیقت می داند. 2

به عبارت دیگر،از نظر قرآن کریم،بازگشت تمامی عناصر عالم از آسمان ها و زمین و موجودات به یک حقیقت است که این موضوع را دانش امروز بشر هم ثابت کرده است.دانشمندان دراین باره با هم اختلافی ندارند و همه معتقدند که جلوه های عالم هستی به یک حقیقت بازمی گردند که قرآن مجید از آن به«دخان»تعبیر می کند. 3 دخان(گاز و دود)،پس از فعل و انفعالاتی که در عرض میلیون ها سال به اذن و اراده پروردگار در آن روی داده،به شکل آسمان ها و زمین در آمده و در زمین نیز میلیاردها جلوه پیدا کرده است که تمامی این جلوه ها به خاک باز