عقل کلید گنج سعادت صفحه 334

این ظرفیت دل است.ولی همین دل نیز به مانند نیاز به تغذیه و خوراک دارد.خداوند غذای مخصوص قلب را در سوره بقره بیان فرموده است؛غذاهایی که اگر به قلب داده شود،آن را«عرش اللّه» 24 ، «حرم اللّه»و«بیت اللّه» 25 می کند و انسان را به مقام تقوا می رساند این هایند:ایمان به غیب،ایمان به پیامبران الهی،ایمان به آخرت،برپا داشتن نماز،و انفاق.

«اَلَّذِینَ یُؤْمِنُونَ بِالْغَیْبِ وَ یُقِیمُونَ الصَّلاهَ وَ مِمّا رَزَقْناهُمْ یُنْفِقُونَ. وَ الَّذِینَ یُؤْمِنُونَ بِما أُنْزِلَ إِلَیْکَ وَ ما أُنْزِلَ مِنْ قَبْلِکَ وَ بِالْآخِرَهِ هُمْ یُوقِنُونَ. أُولئِکَ عَلی هُدیً مِنْ رَبِّهِمْ وَ أُولئِکَ هُمُ الْمُفْلِحُونَ». 26

آنان که به غیب ایمان دارند و نماز را برپا می دارند و از آنچه به آنان روزی داده ایم،انفاق می کنند.و آنان که به آنچه به سوی تو و به آنچه پیش از تو نازل شده،مؤمن هستند و به آخرت یقین دارند.آنان اند که از سوی پروردگارشان بر راه هدایت اند و آنان اند که رستگارند.

چنین قلبی قلب ملکوتی است،نه این قلب صنوبری که در سینه حیوانات دیگر هم می تپد.پس،ما هم باید مانند تقوا پیشگانی که این آیه مبارکه از آن ها سخن می گوید دنبال تغذیه قلب خود باشیم و نگذاریم گرسنه بماند.راه تغذیه قلب هم شنیدن و مطالعه و درس خواندن و تفکر است تا قلب کم کم تغذیه شود و به رشد واقعی خود برسد و لاغر و مریض و رنگ پریده نماند و سرطان ضد معنویت نگیرد و از آفت های بسیار مصون بماند.

ایمان به خدا،ایمان به قیامت،ایمان به فرشتگان،ایمان به انبیاء،و ایمان به قرآن انسان را به مقامی می رساند که در رابطه دائمی با خالق عالم قرار می دهد و قلب او را از زنگار تعلقات دنیایی پاک می کند و از این روست که او می تواند به نماز قیام کند یا به انفاق اقدام نماید. 27