عقل کلید گنج سعادت صفحه 436

[در این سال،شورش مردم اصفهان علیه کارگزاران دربار خشم محمد شاه را برانگیخت بنابراین،چون از سفر هرات بازگشت راه مرکز کشور پیش گرفت تا انقلابگران را گوشمالی دهد و از سید فقیهان شیعه انتقام گیرد.در اندیشه او هیچ کس جز سید توان سازماندهی چنین شورشی را نداشت.پس باید یک بار برای همیشه با وی درگیر می شد و کاخ افسانه ای قدرت و ثروتش را درهم می کوبید.ولی پروردگار نقشه ای دیگر تدبیر کرده بود.در سایه عنایات ربانی سید از خطر رهایی یافته بر شوکت و قدرتش افزوده شد و شاه بی هیچ دستاورد چشمگیری به پایتخت بازگشت.البته،بازگشت شاه هرگز به معنای پایان توطئه علیه سید فقیهان شیعه نبود.تلاش های درباریان برای فروپاشی توان اجتماعی سیاسی در قالبی نوین ادامه یافت.این شکل چیزی جز ترور و حذف فیزیکی مرجع بیدار سپاهان نبود.

زهرآگین ساختن ظرف های غذای آن مجتهد گرانمایه و گسیل چهار مزدور برای تیراندازی به سید در نیمه شب نقشه هایی بود که به دقت اجرا شد ولی به لطف الهی ناکام ماند.

در 1257 ق،پناهنده شدن فقیه بزرگوار حضرت محمد تقی بن ابی طالب یزدی به حریم مرجعیت شیعه بار دیگر خشم شاه را برانگیخت.او که هرگز نمی توانست نقطه ای از کشور را برون از نفوذ و حاکمیت خویش بیابد با هدف دستگیری محمد تقی یزدی که به سبب گفتار کفر ستیزانه اش تحت تعقیب بود،راه اصفهان پیش گرفت.

در این سفر مأمورین به حریم سید یورش برده،دانشور آزاده یزدی را به بند کشیدند و به تهران گسیل داشتند.البته شاه بدین امر بسنده نکرد و برای فروپاشی همیشگی آن حریم امن به بهانه های گوناگون بر ثروت مرجع شیعیان،که چیزی جز اموال مسلمانان نبود،چنگ انداخت و دین باوران را با زیانی سنگین روبرو ساخت.

کردار زشت شاه چنان قلب مرجعیت شیعه را آزرده ساخت که چون خان قاجار همراه موکب ویژه همایونی برای دیدار و گفتگو با وی به محله بیدآباد روی آورد، اندوهناک شد.صدای طبل ها و شیپورهای مزدوران سلطنت قلب مهربانش را فشرد.]