عقل کلید گنج سعادت صفحه 50

باطن از من ندید و من به این امید بودم که با این مراقبت ها پسرم امام جعفر صادق،علیه السلام،شود،اما شیخ جعفر شده است،چرا باید خوش به حالم باشد؟

آری،انسان های متقی قلبشان همیشه محزون است.خیلی از بزرگان ما اعبد عباد خدا بودند،ازهد زهاد بودند،اعرف عارفان بودند،اعلم عالمان بودند،ولی باز از کمبود عمل خود غصه می خوردند و ناراحت بودند.

روزی،به پیغمبر اسلام،صلی اللّه علیه و آله،گفتند:شنیده ایم که حضرت مسیح،علیه السلام،روی آب راه می رفت؟فرمود:درست شنیدید.اظهار تعجب کردند.فرمود:اگر یقینش بیشتر بود بر هوا نیز راه می رفت. 23 از این روایت استفاده می شود که اگر انسان مؤمن واقعی باشد،نه روی آب که در هوا هم می تواند راه برود؛یعنی اگر کسی با اخلاص کامل اشتیاق طواف کعبه را داشته باشد،از روی زمین بلند می شود و در یک چشم به هم زدن کنار بیت طواف خود را انجام می دهد و در چشم به هم زدنی نیز سر جای اول خود بر می گردد.این نیز از استعدادهایی است که خداوند در انسان قرار داده ولی او،با پیروی از شهوت،خود را این گونه زمین گیر و بدبخت کرده است.آن ها که این معنا را می فهمند باید هم غصه بخورند که چه بودند و چه شدند؟

درسی دیگر از مرحوم تربتی

نقل کرده اند سال هایی که بهار به ماه رجب برخورد می کرد،آخوند ملا عباس می آمد سر زمین کشاورزی اش و می دید گندم ها جوانه زده اند.آن وقت،فرد خبره ای را صدا می کرد و می گفت:قیمت این جوانه ها چقدر است؟(دقت کنیم!قرار است سه ماه دیگر این جوانه ها به بار بنشیند و گندم بشود،آن هم اگر اتفاق خاصی نیفتد تا همه محصول ضایع شود).