عقل کلید گنج سعادت صفحه 99

[جوانان پرشور آن روزگار،پس از تبادل نظر و بحث و مشاجره،به این نتیجه رسیده بودیم که چه دلیلی دارد نماز را به عربی بخوانیم؟چرا نماز را به زبان فارسی نخوانیم؟عاقبت تصمیم گرفتیم نماز را به فارسی بخوانیم و همین کار را هم کردیم.والدین کم کم از این موضوع آگاهی یافتند و به فکر چاره افتادند.آن ها،پس از تبادل نظر با یکدیگر،تصمیم گرفتند با نصیحت ما را از این کار باز دارند و اگر مؤثر نبود،راهی دیگر برگزینند؛چون پند دادن آن ها مؤثر نیفتاد،ما را نزد یکی از روحانیون آن زمان بردند.آن روحانی وقتی فهمید ما به زبان فارسی نماز می خوانیم،به شیوه ای اهانت آمیز نجس و کافرمان خواند.این عمل او ما را در کارمان راسخ تر و مصرتر ساخت.عاقبت،یکی از پدران دیگر افراد را به این فکر انداخت که ما را به محضر حضرت آیت اللّه حاج آقا رحیم ارباب ببرند.آن ها نزد حضرت ارباب شتافتند و موضوع را با وی در میان نهادند.او دستور داد در وقتی معیّن ما را خدمتش رهنمون کنند.در روز موعود،ما را که تقریبا پانزده نفر بودیم به محضر مبارک ایشان بردند.در همان لحظه اول،چهره نورانی و خندان وی ما را مجذوب ساخت؛آن بزرگمرد را غیر از دیگران یافتیم و دانستیم که با شخصیتی استثنایی روبه رو هستیم.آقا در آغاز دستور پذیرایی از همه ما را صادر فرمود.سپس به والدین ما فرمود:شما که به فارسی نماز نمی خوانید،فعلا تشریف ببرید و ما را با فرزندانتان تنها بگذارید.وقتی آن ها رفتند،به ما فرمود:بهتر است شما یکی یکی خودتان را معرفی کنید و بگویید در چه سطح تحصیلی و چه رشته ای درس می خوانید.آن گاه،به تناسب رشته و کلاس ما،پرسش هایی علمی مطرح کرد و از درس هایی مانند جبر و مثلثات و فیزیک و شیمی و علوم طبیعی مسائلی را پرسید که پاسخ اغلب آن ها از توان ما بیرون بود.هرکس از عهده پاسخ بر نمی آمد،با اظهار لطف وی و پاسخ درست پرسش روبه رو می شد.پس از آن که همه ما را خلع سلاح کرد.فرمود:والدین شما نگران شده اند که شما نمازتان را به فارسی می خوانید، آن ها نمی دانند من کسانی را می شناسم که نعوذ باللّه اصلا نماز نمی خوانند.شما جوانان پاک اعتقادی هستید که هم اهل دین هستید و هم اهل همت.من در جوانی می خواستم مثل شما نماز را به فارسی بخوانم،ولی مشکلاتی پیش آمد که نتوانستم.اکنون شما به خواسته دورانی جوانی ام جامه عمل پوشانیده اید،آفرین به همت شما!در آن روزگار،نخستین مشکل من ترجمه صحیح سوره حمد بود که لابد شما آن را حل کرده اید.اکنون یکی از]