- مقدمه 1
- اشاره 1
- ويژگي هاي خاستگاه اسلام 1
- عصر رسالت 1
- فقدان دولت مركزي 2
- دين 2
- پراكندگي جمعيت 2
- اقتصاد و تجارت 2
- تمدن بشري 2
- آغاز بعثت 3
- به سوي خانه 3
- غار حراء، ميعادگاه پيامبر 3
- فرهنگ و عادت 3
- تاريخ بعثت 3
- بعثت 3
- نزول تدريجي وحي 4
- جهان در عصر بعثت 4
- اولين گروندگان 4
- انقطاع وحي 4
- آغاز دعوت 4
- اشاره 5
- دعوت همگاني 5
- مراحل تبليغ 5
- دعوت خويشاوندان 5
- دوران تبليغ و مقاومت 5
- استفاده از فرصت ها 6
- شيوه هاي تبليغ 6
- برخوردهاي سازنده 6
- حفظ نيروهاي مؤمن 6
- آزار پيامبر 7
- تهمت هاي ناروا 7
- شكايت از پيامبر و تطميع 7
- شيوه هاي مبارزه مشركان با پيامبر و يارانش 7
- شكنجه و آزار ياران پيامبر 7
- مبارزه با قرآن 8
- مفهوم هجرت 8
- هجرت به مدينه 8
- نقشه قتل پيامبر 8
- محاصره اقتصادي 8
- مراحل هجرت 9
- اهميت هجرت در اسلام 9
- هجرت به مدينه 9
- زمينه ها 9
- هجرت مبداء تاريخ اسلام 10
- بناي مسجد و اقامه نماز جمعه 10
- تنظيم قرارداد سياسي 10
- اقدامات پيامبر در مدينه 10
- آثار هجرت 10
- انعقاد پيمان برادري بين مسلمانان 11
- تأمين منابع مالي حكومت 11
- رويارويي با توطئه گران داخلي 11
- ايجاد مقدمات سيستم اداري 11
- تشريع جهاد 11
- در تنگنا قرار دادن مسلمانان 12
- القاي شك 12
- تبليغ عليه پيامبر 12
- يهوديان 12
- اشاره 12
- جنگ با بني قريظه 13
- بيرون راندن بني نضير و بني قينقاع از مدينه 13
- آتش افروزي 13
- واكنش پيامبر 13
- منافقان 14
- جنگ خيبر 14
- كارشكني در جنگ ها 14
- واكنش رسول اكرم 14
- ايجاد تفرقه در امت اسلامي 14
- اشاره 15
- سبك نامه هاي پيامبر 15
- هدف پيامبر از مكاتبه با سران كشورها 15
- مهم ترين اقدام سياسي 15
- گسترش اسلام در خارج از مرزهاي حجاز 15
- پاسخ خسرو پرويز 16
- پاسخ قيصر روم 16
- واكنش سران كشورها 16
- پاسخ نجاشي 16
- پاسخ مقوقس 16
- آخرين رسالت 17
- جنگ تبوك 17
- جنگ موته 17
- جنگ هاي برون مرزي 17
- اشاره 17
- جانشيني علي و كامل شدن دين 18
- واقعه غدير خم 18
- سپاه اسامه 18
- پيامبر و جانشيني علي قبل از واقعه غدير 18
- مراسم جانشيني 18
- سخني كه ناگفته ماند 19
- پاورقي 19
مشكل مهم سياسي مدينه، جنگ هاي طولاني دو قبيله اوس و خزرج از يك سو و اختلافات اين دو قبيله با يهوديان ساكن مدينه از سوي ديگر بود. پيامبر در نخستين سال ورود به مدينه، يك قرارداد سياسي مبتني بر مكتب خويش تدوين كرد.تعيين وظايف مسلمانان نسبت به يكديگر، روابط مسلمانان با پيروان اديان ديگر، پذيرش رهبري پيامبر(ص) از سوي مسلمانان، يهوديان و مشركان ساكن مدينه، از محورهاي عمده اين قرارداد سياسي بود كه در چهار بند و 37 ماده تنظيم شد و به امضاي همه گروه هاي موجود در مدينه رسيد. اين پيمان نقش مهمّي در ثبات داخلي و تحكيم پايه هاي حكومت اسلامي داشت. [59] .
انعقاد پيمان برادري بين مسلمانان
پيامبر اكرم (ص) براي ايجاد برادري بين مهاجران و انصار دستور داد دو نفر، دو نفر با هم برادر شوند. بدين ترتيب حدود صد نفر از مسلمانان با يكديگر پيمان برادري بستند. پيامبر(ص) نيز با علي (ع) عقد اخوّت بست. طبق اين پيمان، مهاجران كه به دليل ترك سرزمين خود، از نظر مالي در تنگنا بودند، با برادران انصار خود در همه چيز شريك شدند و حتي از يكديگر ارث مي بردند. [60] .
تشريع جهاد
از جمله قوانيني كه در آغاز استقرار حكومت اسلامي تشريع شد، قانون جهاد بود. براساس اين قانون، مسلمانان اجازه يافتند از هويت اسلامي خويش در برابر تعرض دشمنان دفاع كنند و با آنان به پيكار برخيزند و بت پرستي و فتنه انگيزي را ريشه كن كنند. اين قانون عامل مهمّي در فتوحات مسلمانان در جنگ هاي صدر اسلام شد.
تأمين منابع مالي حكومت
از آنجا كه اسلام نظام قبيله اي را مردود دانسته، حكومتي جديد را بنيان نهاده بود، طبيعي بود كه براي تاءمين منابع مالي خود چاره اي بينديشد.با نازل شدن آيه زكات در مدينه، زكات به عنوان مالياتي كه قبل از آن در شبه جزيره وجود نداشته رايج شد و سپس آيه خمس فرود آمد و قانون آن پس از جنگ بدر وضع گرديد.اموالي كه از اين راه ها به دست مي آمد، در اختيار رسول خدا(ص) قرار مي گرفت تا با فقر مبارزه كند، لوازم و تجهيزات جنگي فراهم آورد و به طور كلي در هر راهي كه مصالح جامعه اسلامي اقتضا مي كرد به مصرف برساند.
ايجاد مقدمات سيستم اداري
آن حضرت گروهي را به عنوان نويسنده برگزيد و به هر يك مسؤ وليتي داد. علي (ع) نوشتن آيات قرآن و پيمان ها و صلحنامه ها را عهده دار بود. (زيد بن ثابت) علاوه بر نگارش وحي، به اتّفاق (عبدالله بن ارقم) براي سران كشورها نامه مي نوشت.زيد، علاوه بر آن، به دستور پيامبر(ص) زبان هاي فارسي، رومي، قبطي و حبشي را از افراد ساكن مدينه كه اين زبان ها را مي دانستند، آموخته بود و سمت مترجمي حضرت رسول خدا(ص) را داشت. [61] همچنين پيامبر(ص) به او فرمود كه خط سرياني را نيز از يهوديان بياموزد. افراد ديگري نيز مسؤ ول امور مالي بودند. چنانكه (زبير) و (جهم بن صلت) صدقات و (معيقب) غنيمت ها را ثبت مي كردند. [62] .