- مقدمه 1
- اشاره 1
- عصر رسالت 1
- ويژگي هاي خاستگاه اسلام 1
- پراكندگي جمعيت 2
- فقدان دولت مركزي 2
- دين 2
- اقتصاد و تجارت 2
- تمدن بشري 2
- آغاز بعثت 3
- غار حراء، ميعادگاه پيامبر 3
- به سوي خانه 3
- فرهنگ و عادت 3
- تاريخ بعثت 3
- بعثت 3
- نزول تدريجي وحي 4
- جهان در عصر بعثت 4
- اولين گروندگان 4
- انقطاع وحي 4
- آغاز دعوت 4
- دعوت همگاني 5
- مراحل تبليغ 5
- دوران تبليغ و مقاومت 5
- دعوت خويشاوندان 5
- اشاره 5
- حفظ نيروهاي مؤمن 6
- استفاده از فرصت ها 6
- شيوه هاي تبليغ 6
- برخوردهاي سازنده 6
- شيوه هاي مبارزه مشركان با پيامبر و يارانش 7
- شكايت از پيامبر و تطميع 7
- شكنجه و آزار ياران پيامبر 7
- آزار پيامبر 7
- تهمت هاي ناروا 7
- نقشه قتل پيامبر 8
- مبارزه با قرآن 8
- هجرت به مدينه 8
- مفهوم هجرت 8
- محاصره اقتصادي 8
- هجرت به مدينه 9
- اهميت هجرت در اسلام 9
- زمينه ها 9
- مراحل هجرت 9
- اقدامات پيامبر در مدينه 10
- هجرت مبداء تاريخ اسلام 10
- بناي مسجد و اقامه نماز جمعه 10
- آثار هجرت 10
- تنظيم قرارداد سياسي 10
- انعقاد پيمان برادري بين مسلمانان 11
- رويارويي با توطئه گران داخلي 11
- تأمين منابع مالي حكومت 11
- ايجاد مقدمات سيستم اداري 11
- تشريع جهاد 11
- القاي شك 12
- يهوديان 12
- تبليغ عليه پيامبر 12
- اشاره 12
- در تنگنا قرار دادن مسلمانان 12
- جنگ با بني قريظه 13
- بيرون راندن بني نضير و بني قينقاع از مدينه 13
- آتش افروزي 13
- واكنش پيامبر 13
- منافقان 14
- واكنش رسول اكرم 14
- جنگ خيبر 14
- ايجاد تفرقه در امت اسلامي 14
- كارشكني در جنگ ها 14
- هدف پيامبر از مكاتبه با سران كشورها 15
- سبك نامه هاي پيامبر 15
- مهم ترين اقدام سياسي 15
- گسترش اسلام در خارج از مرزهاي حجاز 15
- اشاره 15
- پاسخ نجاشي 16
- پاسخ قيصر روم 16
- واكنش سران كشورها 16
- پاسخ مقوقس 16
- پاسخ خسرو پرويز 16
- جنگ تبوك 17
- جنگ هاي برون مرزي 17
- اشاره 17
- جنگ موته 17
- آخرين رسالت 17
- پيامبر و جانشيني علي قبل از واقعه غدير 18
- واقعه غدير خم 18
- جانشيني علي و كامل شدن دين 18
- سپاه اسامه 18
- مراسم جانشيني 18
- پاورقي 19
- سخني كه ناگفته ماند 19
اشاره
پس از هجرت پيامبر اكرم (ص) و مسلمانان به مدينه و تاءسيس حكومت اسلامي، دو گروه توطئه گر به نام يهوديان و منافقان در درون جامعه اسلامي به مخالفت و كارشكني برخاستند و مشكلاتي را براي اسلام ايجاد كردند. هر يك از اين دو گروه داراي شيوه هاي مبارزاتي خاصّي بودند و پيامبر و مسلمانان نيز با هر يك از اينان برخورد مناسب خود را داشتند.
يهوديان
اشاره
پيامبر(ص) در آغاز با يهوديان بناي مدارا و دوستي گذاشت. در پيماني كه با آنان بست، حقوقي را برايشان در نظر گرفت كه تا زمان پايبندي به آن پيمان، از آن حقوق بهره مند مي شدند. آن حضرت از مسلمانان خواست در پيمان با يهود وفادار باشند و حقوق آنان را محترم بشمارند. براساس اين پيمان درصورتي كه يهوديان مورد تهاجم واقع مي شدند، مسلمانان وظيفه داشتند از آنان دفاع كنند. [63] امّا يهوديان به جاي باقي ماندن بر پيمان، به كارشكني و همداستاني با دشمنان اسلام پرداختند. در زير به برخي از كارشكني ها و توطئه هاي آنان اشاره مي كنيم.
تبليغ عليه پيامبر
يهوديان، نماز گزاردن پيامبر(ص) و مسلمانان به طرف بيت المقدس را وسيله تبليغ عليه اسلام قرار دادند. گاهي مي گفتند: محمّد(ص) با دين ما مخالف است، امّا به طرف قبله ما نماز مي خواند. و گاهي مي گفتند: محمّد و اصحابش نمي دانستند به كدام طرف نماز بخوانند و اين ما بوديم كه به آنان ياد داديم. گاهي هم براي ايجاد شك در مسلمانان مي گفتند: ما در تورات خوانده ايم كه پيامبر موعود به دو قبله نماز مي خواند. بنابراين چون محمّد به يك قبله نماز مي خواند آن پيامبر موعود نيست. [64] .اما پس از نزول آيه تغيير قبله در نيمه رجب سال دوم هجري مسلمانان رو به كعبه نماز خواندند و يهوديان را در ادامه تبليغ سوء خود ناكام گذاردند.
القاي شك
يهود براي متزلزل ساختن ايمان مسلمانان مي گفتند: آنچه در اسلام آمده تحريف برخي از مندرجات تورات است و در قرآن تناقض وجود دارد. همچنين با يكديگر قرار مي گذاشتند كه اوّل روز به اسلام ايمان بياورند و در آخر روز از آن برگردند تا القا كنند كه چون حقيقتي در اين دين نيافتيم از آن برگشتيم. [65] .