زندگی پیامبر و امامان صفحه 13

يهوديان در اين راستا از پرداخت وام ها و امانت هاي مسلمانان خودداري كردند و چنين استدلال كردند كه آن حقوق مربوط به پيش از اسلام است و با وارد شدن مردم به دين جديد حقوق آنان از ميان رفته است. البته قرآن اين نظر را مردود مي داند.همچنين مسلمانان در آغاز ورود به مدينه در فشار مالي بودند و نياز به كمك داشتند. از اين رو از يهوديان تقاضاي وام كردند، امّا آنان از پرداختش خودداري كرده به طعنه مي گفتند: خداي شما نيازمند به كمك ما شد! [66] .

آتش افروزي

يهوديان مشركان مكّه را به پايداري بر شرك و بت پرستي تشويق كرده و به ايشان مي گفتند: آيين شما از آيين محمّد بهتر است و شما هدايت يافته تر از او و پيروانش هستيد. [67] .پس از آنكه يهود (بني نضير) به خاطر خيانت از مدينه اخراج شدند، سران آنان نزد ابوسفيان رفته از او خواستند با پيامبر وارد جنگ شود و همكاري خود را با قريش اعلام كردند. حتي يك سال محصول خرماي خيبر را به آنها وعده دادند. [68] با تلاش همين آتش افروزان بود كه جبهه ضد اسلام با ده هزار جنگجو تحت فرماندهي ابو سفيان تشكيل شد و منجر به نبرد (احزاب) گشت.ايجاد اختلاف بين مسلمانان و برانگيختن كينه هاي عصر جاهليت، جاسوسي به نفع مشركان، كتمان حقايق و گمراه كردن مردم و مهم تر از همه توطئه قتل پيامبر اكرم (ص) از ديگر شيوه ها و كارشكني هاي يهوديان عليه پيامبر و دين اسلام بود.

واكنش پيامبر

اشاره

پيامبر اكرم كه مظهر رحمت خداوند بود، تبليغات يهود را با سخنان منطقي و آيات قرآن پاسخ مي داد و در صدد بود تا آنان را به راه راست هدايت كند ولي وقتي با پيمان شكني آنان مواجه شد ديگر ملايمت را جايز ندانست و تصميم گرفت اين عناصر توطئه گر و مزاحم داخلي را از ساحت مقدس جامعه اسلامي حذف كند لذا به اقدامات زير دست زد:

بيرون راندن بني نضير و بني قينقاع از مدينه

پيامبر اكرم (ص) ابتدا متوجّه يهود (بني قينقاع) كه متعرض يكي از زن هاي مسلمان شده بودند شد و بعد از پانزده روز محاصره آنان، سرانجام قرار بر اين شد كه آنان اموالشان را بگذارند و از مدينه كوچ كنند. [69] .همچنين وقتي يهود بني نضير نقشه قتل پيامبر را كشيدند، رسول خدا(ص) به آنان پيغام داد كه از مدينه خارج شوند و به آنان ده روز مهلت داد ولي يهوديان بر اثر غرور و وعده همكاري منافقان مقاومت كرده آماده جنگ شدند. سرانجام نيروهاي اسلام قلعه هاي آنان را محاصره كرده و پس از اندكي مقاومت مجبور شدند به اندازه بار شترانشان از اموال خود، به جز اسلحه، بردارند و مدينه را ترك گويند. [70] .

جنگ با بني قريظه

خيانت يهود (بني قريظه) و همدستي آنان با قريش در جنگ احزاب، پيامبر(ص) را بر آن داشت تا بي درنگ پس از اين جنگ، نيروهاي اسلام را به دژهاي يهود برد و سزاي خائنان را بدهد.آنان پس از محاصره قلعه ها و رعب و وحشتي كه در دلشان افتاد، تسليم شدند و به داوري سعد بن معاذ، هم پيمان خودشان در عصر جاهلي تن دادند. او نيز حكم كرد كه مردهايشان كشته شوند و زن ها و اموالشان و خانه هايشان به غنيمت گرفته شود. پيامبر هم اين حكم را تاءييد كرده و آن را الهي دانست. [71] .