- مقدمه حدیث 1
- راه و رسم زندگی در کلام پیامبراعظم صلی الله علیه وآله 1
- 3 2
- 1 2
- 2 2
- 6 3
- 5 3
- 4 3
- 7 4
- 8 4
- 9 4
- 10 5
- 11 5
- 12 5
- 13 6
- 14 6
- 17 7
- 16 7
- 15 7
- 20 8
- 21 8
- 18 8
- 19 8
- 23 9
- 22 9
- 24 9
- 25 10
- 26 10
- 27 10
- 28 11
- 29 11
- 30 11
- 32 12
- 31 12
- 33 12
- 35 13
- 34 13
- 36 13
- 38 14
- 37 14
- 39 14
- 40 14
- 41 15
- 42 15
- 45 16
- 43 16
- 44 16
- 48 17
- 47 17
- 46 17
- 50 18
- 49 18
- 52 19
- 51 19
- 53 19
- 55 20
- 54 20
- 57 21
- 58 21
- 56 21
- 59 22
- 62 23
- 60 23
- 61 23
- 64 24
- 63 24
- 67 25
- 65 25
- 66 25
- 69 26
- 70 26
- 68 26
- 71 27
- 74 27
- 72 27
- 73 27
- 75 29
- 77 29
- 76 29
- 79 30
- 78 30
- 81 31
- 80 31
- 83 31
- 82 31
- 84 32
- 85 32
- 86 32
- 88 33
- 87 33
- 89 33
- 92 34
- 91 34
- 90 34
- 96 35
- 95 35
- 93 35
- 94 35
- 98 36
- 97 36
- 99 37
- 102 38
- 101 38
- 100 38
- 104 39
- 103 39
- 105 39
- 109 40
- 108 40
- 107 40
- 106 40
- 111 41
- 110 41
- 112 41
- 113 42
- 114 42
- 116 43
- 117 43
- 115 43
- 118 44
- 120 45
- 119 45
- 122 46
- 121 46
- 124 47
- 123 47
- 126 48
- 125 48
- 127 49
- 129 50
- 128 50
- 131 51
- 130 51
- 133 52
- 134 52
- 132 52
- 136 53
- 135 53
- 137 54
- 138 55
- 140 56
- 141 56
- 139 56
- 143 57
- 142 57
- 144 57
- 145 58
- 146 58
- فهرست کتاب های انتشارات مسجد مقدّس جمکران 59
- پی نوشت ها 60
ای ابوذر! پندهای مرا نگهداری (و مراعات) کن تا در دو جهان سعادتمند گردی، ای ابوذر! بسیاری از مردم در مورد دو نعمت مغبون هستند (از آن قدردانی و استفاده خوب نمی کنند) تندرستی و فراغت بال.
4
یا أَباذَرٍ! اغْتَنِمْ خَمْساً قَبْلَ خَمْسٍ، شَبابَکَ قَبْلَ هِرَمِکَ، وَ صِحَّتَکَ قَبْلَ سُقْمِکَ وَ غِناکَ قَبْلَ فَقْرِکِ وَ فَراغَکَ قَبْلَ شُغْلِکَ وَ حَیوتَکَ قَبْلَ مَوْتِکَ.
ای ابوذر! پیش از آن که پنج چیز به تو روی آورد، پنج چیز را غنیمت شمار (از آن ها استفاده شایسته کن): جوانی را پیش از پیری، تندرستی را پیش از بیماری، توانگری را پیش از پریشانی، فراغت را پیش از گرفتاری و زندگی را پیش از مرگ.
5
یا أَباذَرٍ! إِیاکَ وَ التَّسْوِیفَ بِاَمَلِکَ، فَإِنَّکَ بِیوْمِکَ وَ لَسْتَ بِما بَعْدَهُ، فَإِنْ یکُنْ غَدٌ لَکَ فَکُنْ فِی الْغَدِ کَما کُنْتَ فِی الْیوْمِ وَ إِنْ لَمْ یکُنْ غَدٌ لَکَ لَمْ تَنْدِمْ عَلی ما فَرَّطْتَ فِی الْیومِ.
ای ابوذر! مبادا به درازی (و طول) آرزو، کارهای شایسته را به تأخیر افکنی، زیرا که تو اکنون همین امروز را داری، نه ما بعد آن را، پس اگر فردایی داشتی در آن نیز به مانند امروز باش، و اگر فردایی برایت نبود پشیمانی امروز را نخواهی برد که در آن کوتاهی کرده ای.
یا أَباذَرٍ! کَمْ مِنْ مُسْتَقْبِلٍ یوْماً لایسْتَکْمِلُهُ وَ مُنْتَظِرٍ غَداً لا یبْلُغُهُ.
ای ابوذر! چه فراوانند کسانی که صبح را به شام نمی رسانند و چه فراوان کسانی که به انتظار فردا هستند ولی به آن نمی رسند.