- مقدمه حدیث 1
- راه و رسم زندگی در کلام پیامبراعظم صلی الله علیه وآله 1
- 1 2
- 3 2
- 2 2
- 6 3
- 5 3
- 4 3
- 7 4
- 8 4
- 9 4
- 10 5
- 12 5
- 11 5
- 13 6
- 14 6
- 17 7
- 16 7
- 15 7
- 20 8
- 21 8
- 18 8
- 19 8
- 22 9
- 24 9
- 23 9
- 27 10
- 25 10
- 26 10
- 30 11
- 29 11
- 28 11
- 33 12
- 32 12
- 31 12
- 36 13
- 34 13
- 35 13
- 39 14
- 37 14
- 40 14
- 38 14
- 42 15
- 41 15
- 45 16
- 44 16
- 43 16
- 48 17
- 47 17
- 46 17
- 50 18
- 49 18
- 52 19
- 53 19
- 51 19
- 55 20
- 54 20
- 58 21
- 57 21
- 56 21
- 59 22
- 62 23
- 61 23
- 60 23
- 64 24
- 63 24
- 67 25
- 66 25
- 65 25
- 69 26
- 70 26
- 68 26
- 74 27
- 72 27
- 73 27
- 71 27
- 77 29
- 75 29
- 76 29
- 78 30
- 79 30
- 80 31
- 82 31
- 83 31
- 81 31
- 86 32
- 85 32
- 84 32
- 87 33
- 89 33
- 88 33
- 91 34
- 92 34
- 90 34
- 93 35
- 94 35
- 95 35
- 96 35
- 98 36
- 97 36
- 99 37
- 102 38
- 101 38
- 100 38
- 105 39
- 103 39
- 104 39
- 107 40
- 106 40
- 109 40
- 108 40
- 111 41
- 112 41
- 110 41
- 114 42
- 113 42
- 116 43
- 115 43
- 117 43
- 118 44
- 120 45
- 119 45
- 121 46
- 122 46
- 124 47
- 123 47
- 125 48
- 126 48
- 127 49
- 129 50
- 128 50
- 131 51
- 130 51
- 133 52
- 132 52
- 134 52
- 135 53
- 136 53
- 137 54
- 138 55
- 140 56
- 139 56
- 141 56
- 143 57
- 142 57
- 144 57
- 146 58
- 145 58
- فهرست کتاب های انتشارات مسجد مقدّس جمکران 59
- پی نوشت ها 60
یا أَباذَرٍ! لَوْ نَظَرْتَ إِلی الْاَجَلِ وَ مَسِیرِهِ لَاَ بْغَضْتَ الْاَمَلَ وَ غُرُورَهُ.
ای ابوذر! اگر به اجل نگری و ببینی که به سویت می آید هر آینه آرزوها و فریبکاری آن را دشمن خواهی داشت.
7
یا أَباذَرٍ! کُنْ کَاَنَّکَ فِی الدُّنْیا غَرِیبٌ أَوْ کَعابِرِ سَبِیلٍ وَ عُدَّ نَفْسَکَ مِنْ أَصْحابِ الْقُبُورِ.
ای ابوذر! در جهان چنان زی که در دیار غربت به سر می بری، یا مانند رهگذری باش و خود را از آن گروهی بشمار که به زیر خاک آرمیده اند.
8
یا أَباذَرٍ! إِذا أَصْبَحْتَ فَلا تُحَدِّثْ نَفْسَکَ بِالْمَساءِ وَ إِذا أَمْسَیتَ فَلا تُحَدِّثْ نَفْسَکَ بالصَّباحِ، وَ خُذْ مِنْ صِحَّتِکَ قَبْلَ سُقْمِکَ وَ مِنْ حَیوتِکَ قَبْلَ مَوْتِکَ لِاَنَّکَ لاتَدْرِی مَا اسْمُکَ غَداً.
ای ابوذر! هنگامی که صبح کردی به خویشتن نوید شامگاه مده و هنگامی که به شام رسیدی صبح گاه فردا را به خویش بازگویی منما، (هم اکنون) از تندرستی خود پیش از آن که دچار بیماری شوی و از زندگی خویش پیش از آن که مرگ تو را دریابد (برای آخرت و دینت) بهره گیری کن؛ زیرا تو نمی دانی فردا بر تو چه نام نهاده خواهد شد، (زنده یا مرده).
9
یا أَباذَرٍ! إِیاکَ أَنْ تُدرِکَکَ الصَّرْعَهُ عِنْدَ العَثْرَهِ فَلا تُقالُ الْعَثْرَهُ وَلا تَمَکَّنُ مِنْ الرَّجْعَهِ وَ لا یحْمَدُکَ مَنْ خَلَّفْتَ بِما تَرَکْتَ وَ لا یعْذِرُکَ مَنْ تَقْدِمُ عَلَیهِ بِمَا اشْتَغَلْتَ بِهِ.