- مقدمه حدیث 1
- راه و رسم زندگی در کلام پیامبراعظم صلی الله علیه وآله 1
- 1 2
- 3 2
- 2 2
- 6 3
- 4 3
- 5 3
- 9 4
- 8 4
- 7 4
- 10 5
- 12 5
- 11 5
- 13 6
- 14 6
- 16 7
- 17 7
- 15 7
- 18 8
- 20 8
- 19 8
- 21 8
- 24 9
- 22 9
- 23 9
- 27 10
- 25 10
- 26 10
- 30 11
- 29 11
- 28 11
- 33 12
- 31 12
- 32 12
- 34 13
- 36 13
- 35 13
- 40 14
- 37 14
- 38 14
- 39 14
- 41 15
- 42 15
- 43 16
- 44 16
- 45 16
- 47 17
- 46 17
- 48 17
- 49 18
- 50 18
- 52 19
- 51 19
- 53 19
- 55 20
- 54 20
- 58 21
- 56 21
- 57 21
- 59 22
- 62 23
- 60 23
- 61 23
- 64 24
- 63 24
- 67 25
- 65 25
- 66 25
- 69 26
- 70 26
- 68 26
- 72 27
- 74 27
- 73 27
- 71 27
- 77 29
- 76 29
- 75 29
- 79 30
- 78 30
- 83 31
- 81 31
- 80 31
- 82 31
- 84 32
- 85 32
- 86 32
- 87 33
- 88 33
- 89 33
- 92 34
- 91 34
- 90 34
- 96 35
- 93 35
- 95 35
- 94 35
- 98 36
- 97 36
- 99 37
- 102 38
- 101 38
- 100 38
- 104 39
- 103 39
- 105 39
- 109 40
- 107 40
- 106 40
- 108 40
- 111 41
- 110 41
- 112 41
- 113 42
- 114 42
- 115 43
- 116 43
- 117 43
- 118 44
- 119 45
- 120 45
- 122 46
- 121 46
- 124 47
- 123 47
- 125 48
- 126 48
- 127 49
- 129 50
- 128 50
- 130 51
- 131 51
- 132 52
- 134 52
- 133 52
- 135 53
- 136 53
- 137 54
- 138 55
- 140 56
- 139 56
- 141 56
- 142 57
- 143 57
- 144 57
- 146 58
- 145 58
- فهرست کتاب های انتشارات مسجد مقدّس جمکران 59
- پی نوشت ها 60
قُلْتُ: یا رَسُولَ اللَّهِ! وَلِمَ ذلِکَ بِاَبِی أَنْتَ وَ اُمِّی؟
قالَ: لِاَنَّ الرَّجُلَ یزْنِی وَ یتُوبُ إِلَی اللَّهَ فَیتُوبُ اللَّهُ عَلَیهِ وَ الْغِیبَهُ لاتُغْفَرُ حَتّی یغْفِرَها صاحِبُها.
ای ابوذر! خویشتن را از غیبت دور ساز زیرا (گناه) غیبت کردن از (گناه) زنا سخت تر است.
گفتم: یا رسول اللَّه! پدر و مادرم فدای تو باد، به چه علّت؟
فرمود: زیرا شخص، زنا کرده و سپس توبه می کند پیش خدا پس خدا توبه اش را می پذیرد (از او در می گذرد) ولی غیبت کننده آمرزیده نمی شود مگر آن کسی را که غیبت کرده، بر او ببخشد و از او درگذرد.
127
یا أَباذَرٍ! سِبابُ الْمُؤْمِنِ فُسُوقٌ وَ قِتالُهُ کُفْرٌ وَ اَکْلُ لَحْمِهِ مِنْ مَعاصِی اللَّهِ وَ حُرْمَهُ مالِهِ کَحُرْمَهِ دَمِهِ.
قُلْتُ: یا رَسُولَ اللَّهِ وَ مَا الْغِیبَهُ؟
قالَ: ذِکْرُکَ اَخاکَ بِما یکْرَهُ.
قُلْتُ: یا رَسُولَ اللَّهِ! فَإِنْ کان فِیهِ ذاکَ الَّذِی یذْکَرُ بِهِ؟