راه و رسم زندگی در کلام پیامبر صلی الله علیه وآله خطاب به اباذر صفحه 7

ای ابوذر! حقوق خداوند «جل ثنائه» بزرگ تر از آن است که بندگان بتوانند به آن حقوق قیام نمایند و همانا نعمت های او بیشتر از آن است که بندگان به شمارش آن توانا باشند، ولی شما با توبه داخل شامگاه شوید و هر صبح (به سوی او) توبه کنید (به تقصیر خویش اعتراف نمایید.)

15

یا أَباذَرٍ! إِنَّکَ فِی مَمَرِّ اللَّیلِ وَ النَّهارِ فِی اجالٍ مَنْقُوصَهٍ وَ اَعْمالٍ مَحْفُوظَهٍ وَ الْمَوْتُ یاْتِی بَغْتَهً وَ مَنْ یزْرَعُ خَیراً یوشِکُ أَنْ یحْصَدَ خَیراً وَ مَنْ یزْرَعُ شَرَّاً یوشِکُ اَنْ یحْصَدَ نَدامَهً وَلِکُلِ ّ زارعٍ ما زَرَعَ.

ای ابوذر! همانا تو در عبورگاه شب و روز قرار گرفته ای، در مدّت های کوتاه، و اعمالی که ضبط و نگهداری می شوند، و مرگ ناگهان می آید و هرکس تخم نیکی کاشت به زودی از آن خیر و سعادت دِرَو خواهد کرد و هرکس تخم شر و بدکاری کاشت جز ندامت از آن دِرَو نخواهد نمود و هر بَرزگر آن دِرَو خواهد کرد که کاشته است.

16

یا أَباذَرٍ! لا یسْبَقُ بَطِی ءٌ بِحَظِّهِ وَ لا یدْرِکُ حَرِیصٌ ما لَمْ یقَدَّرْ لَهُ وَ مَنْ أُعْطِی خَیراً فَاللَّهُ أَعْطاهُ وَ مَنْ وُقِی شَرّاً فَاللَّهُ وَقاهُ.

ای ابوذر! بهره کسی را که شتاب نمی کند دیگری نمی تواند ببرد و آزمند و طمعکار به آنچه که برای وی مقدر نشده نمی رسد و هرکس به خیری رسد پس خدا به او عطا فرموده و هرکس از شری نگهداری شده خدا او را نگهداری کرده است.

17

یا أَباذَرٍ! اَلْمُتَّقُونَ سادَهٌ وَ الْفُقَهآءُ قادَهٌ وَ مُجالَسَتَهُمْ زِیادَهٌ إِنَّ الْمُؤْمِنَ لَیری ذَنْبَهُ کَاَنَّهُ تَحْتَ صَخْرَهٍ یخافُ اَنْ تَقَعَ عَلَیهِ وَ إِنَّ الْکافِرَ لَیری ذَنْبَهُ کَاَنَّهُ ذُبابٌ مَرَّ عَلی اَنْفِهِ.

ای ابوذر! پرهیزکاران بزرگوارانند و فقها پیشوایانند و همنشینی با آنان موجب زیادی (علم و فضیلت است)، انسان با ایمان گناه خود را چنان با اهمیت می نگرد به مانند آن که زیر تخته سنگی قرارگرفته که بیم دارد بر وی فرود آید، ولی انسان کافر و خدانشناس به گناه چنان می نگرد که گویا مگسی بر روی بینی او درگذر است.