گزیده سخنان رسول اکرم صفحه 3

الص_ائم ف_ی عب_اده و ان ک_ان ف_ی ف_راشه م_ا ل_م یغتب مسلم__ا. [11] .روزه دار _ مادام_ی که غیبت مسلمان_ی را نکرده باشد _ هم_واره در عبادت است، اگر چه در رختخواب خود باشد.

فضیلت رمضان

شهر رمضان شهر الله عزوجل و ه_و شهر یضاعف فیه الحسنات و یمح_و فیه السیئات و هو شهر الب_رکه و هو شهر الانابه و هو شهر الت_وبه وهو شهر المغف_ره و ه_و شهر العتق من النار والفوزبالجنه،الا فاجتنب_وا فیه کل حرام و اکثروا فیه م_ن تلاوه القران... [12] .ماه رمضان ماه خداوند عزیز و جلیل است،و آن ماه_ی است که درآن نیکیهادوچندان و بدیها محو می شود، ماه برکت و ماه بازگشت به خدا و ت_وبه ازگن_اه و م_____اه آم_رزش و م_اه آزادی از آت_ش دوزخ و ک_امی_اب____ی به بهشت است. آگاه ب_اشی_د در آن ماه از ه_رح_رام_ی بپ_رهیزی_د و ق_رآن را زیاد بخ_وانی_د.

نشانه ای شکیبا

علامه الصابر فی ثلاث:اولها ان لایکسل و الثانیه ان لایضج_ر، والثالثه ان لایشک_و م_ن ربه عزوجل، لانه اذا کسل فقد ضیغ الحق، واذا ضجر ل_م ی_ود الشکر، واذا شکی م_ن ربه عزوجل فقد عصاه. [13] .علامت صابر در سه چیزاست:اول: آن که کسل نش_ود، دوم: آن که آزرده خاط_رنگردد، س_وم آن که از خ_داون_د عزوجل شکوه نکند، زیرا وقتی که کسل ش_ود، حق را ضایع می کند، وچ_ون آزرده خاطر گ_ردد شک_ر را به جا نم_یآورد، و چ_ون از پ_روردگارش شکایت کن_د در و واقع او را نافرمانی نموده است.

بدترین جهنمی

ان اهل النار لیتاذون م_ن ریح العال_م التارک لعلمه و ان اشد اهل النار ندامه و حسره رجل دعا عب_دا ال_ی الله فاستجاب له و قبل منه فاطاع الله فادخله الله الجنه و ادخل ال_داعی النار بترکه علمه. [14] .همانا اهل جهن_م از بوی گند عالمی که به علمش عمل نکرده رنج می برند، و از اهل دوزخ پشیمان_ی و حسرت آن ک_س سخت ت_ر است که در دنیا بن_ده ای را به س_وی خ_دا خ_وانده و او پذیرفته وخدا اطاعت کرده و خ_داوند او را به بهشت در آورده ول_ی خ_ود دعوت کنن_ده را به سبب عمل نک_ردن به علم_ش به دوزخ انداخته است.

عالمان دنیا طلب

اوح_ی الله ال_ی داود(ع) لاتجعل بین_ی و بینک عالما مفت_ونا بالدنیا فیص_دک عن طریق محبتی فان اولئک قطاع طرق عبادی المریدی_ن، ان ادنی ما انا صانع بهم ان انزع حلاوه مناجاتی عن قلوبهم. [15] .خداوند به داود(ع) وحی فرمود که:میان م_ن وخودت عال_م فریفته دنیا را واسطه قرار مده که تو را از راه دوستی ام بگرداند، زیراکه آنان، راهزنان بندگان ج_ویای م_ن اند، همانا کمتر کاری که با ایش_ان کن_م ای_ن است که شی_رین_ی من_اج_ات_م رااز دلش_ان ب_رکنم.

نتیجه یقین