از نگاه آفتاب: سیمای حسین در احادیث پیامبر علیهماالسلام صفحه 26

حذیفه از پیغمبر صلی الله علیه و آله روایت کرده که فرمود:

لَوْ لَمْ یَبْقَ مِنَ الدُّنْیا إِلاّ یَوْمٌ واحِدٌ لَطَوَّلَ اللّه ُ ذلِکَ الْیَومَ حَتّی یَبْعَثَ رَجُلاً مِنْ وُلْدِی اسْمُهُ کَاِسْمِی؛

اگر از دنیا باقی نماند مگر یک روز، خدا آن روز را طولانی سازد تا مردی از فرزندانم را برانگیزد که هم نام من است.

آن گاه سلمان عرض کرد:

مِنْ أَیِّ وُلْدِکَ یا رَسُولَ اللّه ِ؟؛

از کدام فرزندان توست یا رسول اللّه!

فرمود:

مِنْ وُلْدِی هذا وَضَرَبَ بِیَدِهِ عَلَی الْحُسَیْنِ؛(1)

از این فرزندم! و دستش را بر حسین زد.

نهمین فرزند

سلمان می گوید: بر پیغمبر صلی الله علیه و آله وارد شدم در حالی که حسین علیه السلام بر زانوی مرحمت او بود. پیغمبر دهان او را می بوسید و می فرمود: «تو آقا، پسر آقا و پدر آقایانی! تو امام، پسر امام و پدر امامانی! تو حجّت، پسر حجّت و پدر حجّت های نُه گانه ای که از صُلب تو هستند و نهمین ایشان قائم آنها است».(2)

حموینی در حدیثی مفصّل و طولانی از پیغمبر صلی الله علیه و آله روایت کرده که فرمود: «حسن و حسین علیهماالسلام دو امام امّت من بعد از پدرشان و دو آقای جوانان اهل