[9] «ما أقسم الله تعالی بحیاه أحد غیر محمد (ص) و ما سمعت الله تعالی أقسم بحیاه أحد غیره.» الشفا بتعریف حقوق المصطفی، ج 1، ص 41. [
[10] تاج الدین حسین بن حسن خوارزمی، شرح فصوص الحکم، به اهتمام نجیب مایل هروی، انتشارات مولی، 1364 ش. ج 1، ص 68؛ سید حیدر
آملی، جامع الاسرار و منبع الانوار، با تصحیحات و مقدمه هانری کوربن و عثمان یحیی، انجمن ایرانشناسی فرانسه و شرکت انتشارات علمی و فرهنگی،1368 ش. صص 9 و 381؛ و همراه آن: رساله نقد النقود فی معرفه الوجود، ص 706؛ سید حیدر آملی، اسرار الشریعه و اطوار الطریقه و انوار الحقیقه، مقدمه و تصحیح محمد خواجوی، مؤسسه مطالعات و تحقیقات فرهنگی، تهران، 1362 ش. ص 64؛ صدرالدین محمد الشیرازی، مفاتیح الغیب، صححه و قدم له محمد خواجوی، مؤسسه مطالعات و تحقیقات فرهنگی، 1363 ش. ص 14.
[11] «أنا بشر مثلکم» قرآن، کهف /110؛ فصلت /6.
[12] ر.ک: منابع پی نوشت 1، فصل 1.
[13] المطالب العالیه، ج 2، ص 369؛ قریب به همین: الجامع الصغیر، ج 2، ص 580؛ و از امام صادق (ع) نقل شده است: «من أتاه أخوه المسلم فأکرمه فانما أکرم الله عزوجل» الکافی، ج 2، ص 206؛ وسائل الشیعه، ج 11، صص 590 - 591.
[14] تنبیه الخواطر، ج 1، ص 31.
[15] مناقب ابن شهر آشوب، ج 1، ص 147؛ بحارالانوار، ج 16، ص 228.
[16] أنس بن مالک گوید: «لم یکن شخص أحب الیهم من رسول الله، و کانوا اذا رأوه لم یقوموا الیه لما یعرفون من کراهیته.» (هیچ شخصیتی نزد مسلمانان محبوبتر از رسول خدا نبود، با این وجود هنگامی که او را می دیدند پی پایش بر نمی خاستند زیرا می دانستند که این کار را نمی پسندد.) مکارم الاخلاق، ص 16؛ بحارالانوار، ج 16، ص 229؛ الشمائل النبویه، ص 166.
[17] «دخل علیه رجل المسجد و هو جالس وحده فتز حزح له، فقال الرجل: فی المکان السعه یا رسول الله! فقال: ان حق المسلم علی المسلم