وسعت دل: شرح صدر در سیره پیامبر صلی الله علیه و آله و سلم صفحه 117

خودش می گوید: به به چه آش خوبی درست کرده ام! مگر خودش از خودش تعریف کند.

اصلاً کسی قدر نمی داند. خود خدا گفت: «فَتَبارَکَ اللهُ»؛ عجب چیز خوبی شد! گاهی می بینید یک نقاش یا یک عکاس یا مثلاً یک نویسنده چیز قشنگی خلق می کند. بعد می گوید: بارک الله! خودش به خودش بارک الله می گوید. می گوید: این یکی خیلی خوب شد. می گوید: واقعاً زیباست! خود او می گوید: بارک الله، چه شد!

خدا آسمان را خلق کرد، زمین را خلق کرد، شیطان را خلق کرد، نگفت تبارک الله، ولی آدم را که خلق کرد، گفت: بارک الله! چهارده معصوم را که خلق کرد، گفت: بارک الله! «ثُمَّ أَنْشَأْناهُ خَلْقاً آخَرَ فَتَبارَکَ اللهُ أَحْسَنُ الْخالِقینَ».

همنشینی با خدا

فرمود: اگر برای این حدیث جان بدهید جا دارد: «وَ خَلَقْتُکَ لِأَجْلِی». خدا می گوید: من تو را برای خودم خلق کردم. تو برای من هستی. تو باید با بزرگ بنشینی. چرا با کوچک ها می نشینی؟ چرا با حیوان ها می نشینی؟ چرا با خانه، ماشین، موتور، پول، طلا، قالی و امثال این ها خوش و بش می کنی؟ چرا با این ها عشق بازی می کنی؟

بعضی ها با طلا عشق بازی می کنند، با سکه عشق بازی می کنند، با ماشین عشق بازی می کنند، با کبوتر عشق بازی می کنند، با پول عشق بازی می کنند، با پست و مقام عشق بازی می کنند.