وسعت دل: شرح صدر در سیره پیامبر صلی الله علیه و آله و سلم صفحه 130

مثل بچّه ای که پدر و مادر او را از خانه بیرون کرده اند و آن قدر دوست دارند عمو، دایی یا همسایه ای واسطه شود و این بچّه را به خانه برگرداند. هرچند بی دلیل هم عذرتراشی کند. کسی که واسطه می شود و برای این بچه عذر تراشی می کند، بیشتر از همه پدر و مادر را شناخته است. خدا این قدر هوای بدها را دارد!

تهدیدها سست می شود!

روایتی دیدم که تمام آیات عذاب را سست کرده است. روایت از پیغمبر خداست. می خواهم بگویم: آیات و روایات انسان را اوراق می کند. خودخواهی و خودمحوریِ انسان را ویران می کند. انسان را باز می کند. شرح صدر ایجاد می کند. روایت، همه مطابق عقل و فطرت و وجدان است.

پیامبر عظیم الشّأن فرمود:

مَنْ وَعَدَهُ اللهُ عَلی عَمَلٍ ثَواباً فَهُوَ مُنْجِزُهُ؛(1) خداوند به هر بنده ای که در برابر عملی وعده ثواب داده باشد، به آن عمل می کند.

یعنی هر وعده ای که خداوند در قرآن و در احادیث قدسی خدا داده است، وفای به آن واجب است. اگر گفته است: من بهشت می دهم، ثواب می دهم، درجه می دهم، قرب می دهم، حور العین می دهم، همه این وعده ها واجب الوفاست. یعنی آیات بهشت و آیاتی که وعده های خوب داده است، خیلی محکم است. واجب است عمل شود.