- پیش گفتار 1
- خلیل خداوند 4
- اشاره 4
- گشایش دل 5
- نگران امت 6
- گشایش و تنگی سینه 7
- چارچوب های نادرست 9
- تنگ نظری و تنگنایی 9
- بهترین قلب ها 11
- چهارچوب خدایی 13
- لبریز از علم 14
- گونه های مردم 14
- 1_ بزرگ منشی 16
- نشانه های شرح صدر 16
- تحمل دشمنان و گناهکاران 17
- دیدی وسیع و همه جانبه 18
- جذب و دفع 19
- تحمل اهل فحشا 22
- قاطر چموش 24
- حبابه والبیه 25
- تحمل آزار همسر 28
- 4_ شکیبایی در برابر مصیبت ها 31
- 5_ دست های دهنده 32
- سخت گیری 34
- 6_ عفو و گذشت 36
- عظمت پیامبر 38
- اشاره 38
- درخواست حضرت موسی علیه السلام 38
- شرح صدر به ولایت امیرالمؤمنین علیه السلام 39
- عشق ویرانگر 40
- داستان بلقیس 41
- گشاده دلی در ولایت اهل بیت علیهم السلام 41
- امید در ناامیدی 43
- موسی کلیم الله شد 44
- ایمان سحره فرعون 45
- مسلمان شدن ملکه سبا 46
- ولایت؛ حافظ نبوت 47
- تحمل کوچک ها 48
- شرح صدر نواب اربعه 50
- داوود رقّی و پسر عموی ناصبی 50
- تنگ نظری دشمنان اهل بیت علیهم السلام 52
- بی اعتنایی به حرف مردم 52
- تحمل بزرگان 55
- رفتار امیرالمؤمنین علیه السلام در برابر دشنام دیگران 58
- فتنه جمل 59
- تحمل امیرالمؤمنین علیه السلام 60
- کف های روی آب 60
- امامزادگان 61
- عفو بزرگ 62
- روز مهربانی 63
- تصدیق گمان خوب 64
- همان کاری که حضرت یوسف با برادران کرد! 65
- تألیف قلوب 66
- انفاق آبرو 67
- دغدغه انسان های کوچک 67
- رها کن تا رهایت کنند 68
- صلوات هفتاد هزار فرشته 70
- منشأ خوبی ها 70
- اشاره 70
- بزرگان جامعه 72
- وسعت نظر 73
- قیام عالم گیر 74
- ظهور رحمت برای عالمیان 75
- شرح صدر و سخاوت 75
- سخاوت شگفت انگیز 76
- انفاق خانه ای پر از طلا 77
- دین فروشی 78
- اندازه های خدایی 79
- فنای در اهل بیت علیهم السلام 80
- تسلیم محض 81
- امر به سکوت 82
- وقف های امیرالمؤمنین علیه السلام 83
- انفاق هایی که خداوند پذیرفت 84
- توسعه بر خانواده 86
- بخل و خساست نفس 87
- مسیر آسان 87
- زیرکی ابو دحداح 89
- درخت سمره ٔ بن جندب 91
- قاعده لا ضرر 92
- راه کربلا 93
- نور صلوات 94
- اشاره 94
- حقیقت شرح صدر 95
- نور آسمان ها و زمین 97
- نور وجود 98
- چشم پوشی 103
- پیوند دعا و شرح صدر 104
- نعمت جهل 104
- همه چیز به دست اوست 106
- توجه به مفاهیم دعاها 107
- دعا و نورانیت دل 109
- قلبی گسترده تر از آسمان ها 110
- شیخ عبدالکریم حامد 111
- بازگرداندن عذاب حتمی 112
- جوشش رحمت الهی 114
- ما ز بالاییم و بالا می رویم! 114
- همه چیز برای انسان و انسان برای خدا 115
- زیباترین آفرینش 116
- همنشینی با خدا 117
- سرچشمه زلال معارف 119
- عاقبت به خیری 121
- اشاره 121
- انس با قرآن 122
- کوچک شدن مشکلات 122
- تأمل در آیات قرآن 124
- غرق در آیات الهی 126
- انوار الهی 126
- فهم اسرار و شرح صدر 127
- کلامی از جنس نور 129
- تهدیدها سست می شود! 130
- انتهای دشواری ها 133
- سوز و ساز 134
- رهایی از خصومت ها 135
- اِعمال حیله و افزایش بلاها 137
- بهترین چاره 138
- مجالست با بزرگان 139
- نگاهی به مصیبت دیگران 140
- پیکر توجه به خود 141
- تواضع و محبوبیت 141
- بیرون آمدن از پوسته خودیت 143
- سفر از خود 144
- در پی بزرگان 144
- چکیده همه موعظه ها 145
رسول خدا صلی الله علیه و آله و سلم فرمودند: «تَرْکُ الْحِیلَهِ؛(1) بالاترین نقشه ها این است که نقشه نکشی.» یعنی روی نقشه خدا، نقشه نکشی. بالاترین حیله ها این است که فکر و ذهن و خیال خود را به خدا بسپاری.
کار خود گر به خدا باز گذاری حافظ
ای بسا عیش که با بخت خداداده کنی
خدا نقشه کشیده و می کشد. تو می خواهی نقشه او را به هم بزنی؟ در دعای عرفه چنین می خوانیم:
إِلَهِی أَغْنِنِی بِتَدْبِی_رِکَ لِی عَنْ تَدْبِی_رِی وَ بِاخْتِیَارِکَ عَنِ اخْتِیَارِی؛(2) ای خدا، مرا به تدبیر کاملت از تدبیرم در کار خویش بی نیاز گردان و به اختیار خود از اختیارم بی نیاز ساز!
تسلیم شو. اگر تسلیم بشوی خیلی راحت می شوی. حالا خدا می خواهد این بیماری، این گرفتاری را به من بدهد، تسلیم می شوم و تمام می شود. به هر چه که تن دادی، آن را باطل کرده ای.
کلمات پیامبر و اهل بیت علیهم السلام نورانیت دارد. و این نورانیت قلب را وسیع می کند و شرح صدر می دهد. انسان را بزرگ می کند.
مجالست با بزرگان
یکی از چیزهای دیگری که به انسان شرح صدر می دهد، نشستن با بزرگان و اولیای خداست. انسان های بزرگ و سینه دار انسان را سینه دار و بزرگ می کنند.
1- 1. شواهد التنزیل، ج 2، ص 321؛ بحارالانوار، ج 35، ص 382.
2- 2. بحارالانوار، ج 95، ص 226؛ مفاتیح الجنان، ص 480، دعای امام حسین علیه السلام در روز عرفه.