وسعت دل: شرح صدر در سیره پیامبر صلی الله علیه و آله و سلم صفحه 7

سنگینی می کرد. و خدا فتح عظیم به او داد. یعنی به او گشایش سینه داد تا غصّه نخورد.

در ذیل این آیه آمده است که پیغمبر به خاطر شیعیان امیرالمؤمنین علیه السلام ناراحت بود. خدا به او وعده داد:

إِنَّا فَتَحْنا لَکَ فَتْحاً مُبیناً لِیَغْفِرَ لَکَ اللهُ ما تَقَدَّمَ مِنْ ذَنْبِکَ وَ ما تَأَخَّرَ؛ آن کس را که خدا بخواهد هدایت کند، سینه اش را برای پذیرش اسلام گشاده می سازد.(1)

یعنی ما فتح عظیم به قلب تو وارد کردیم. آن غصّه را برداشتیم. همه دوستان و شیعیان اهل بیت را می بخشیم و می آمرزیم.

چنان که امام صادق علیه السلام فرمودند:

ما کانَ لَهُ ذَنْبٌ وَ لا هَمَّ بِذَنْبٍ وَلکِنَّ اللهُ حَمَّلَهُ ذُنوبَ شیعَتِهِ ثُمَّ غَفَرَها لَهُ؛(2) پیامبر خدا نه گناهی داشت و نه هرگز تصمیم به گناهی گرفت، ولی خداوند گناهان شیعه را به آن حضرت تحمیل و بعد از آن همه را به احترام حضرتش بخشید.

گشایش و تنگی سینه

هر کس را که خدا می خواهد هدایت کند، اوّلین کاری که با او می کند او را بزرگ می کند.

فَمَنْ یُرِدِ اللهُ أَنْ یَهْدِیَهُ یَشْ_رَحْ صَدْرَهُ لِلْإِسْلامِ؛(3) آن کس را

1- 1. سوره فتح، آیه 1 و 2.
2- 2. تفسیر القمی، ج 2، ص 314؛ بحارالانوار، ج 17، ص 89.
3- 3. سوره انعام، آیه 125.