منشور معرفت: هفت گفتار در تاریخ امیرالمومنین علیه السلام صفحه 123

ابن حنبل آن را ضعیف ندانست، در آن خدشه نکرد، و راوی آن را جرح نکرد، بلکه ثابت دانست و معنای آن را توضیح داد.

همین گونه ابوحنیفه حدیث را ضعیف ندانست و اعمش را، نه به جهت نقل حدیثی ضعیف بلکه برای نقل فضیلتی در باره امیرالمؤمنین علیه السلام ملامت کرد!

محمد بن منصور طوسی گوید: نزد احمد بن حنبل بودیم. کسی به او گفت: ای اباعبداللّه! چه می گویی در باره حدیثی که روایت شده که علی گفت: " انا قسیم النار"؟ گفت : چرا منکر آن می شوید؟ مگر برای ما روایت نشده که پیامبر فرمود: " لا یحبک الا مؤمن و لایبغضک الا منافق"؟ گفتیم: آری .گفت: مؤمن کجاست؟ گفتیم: در بهشت. گفت: منافق کجاست؟ گفتیم: در دوزخ. گفت: پس علی " قسیم النار "است.(1)

در کتاب تاریخ الخلفاء - نوشته یکی از دانشوران سده پنجم - آمده است: روایت شده که به احمد بن حنبل گفتند: معنای کلام پیامبر چیست که فرمود: "علی قسیم الجنه و النار"؟ گفت: صحیح است، بدون تردید. با این توضیح که: هر که او را دوست دارد، در بهشت است. و هر که دشمنش دارد، در دوزخ. پس او "قسیم الجنه و النار" است.

وی در اینجا به این حدیث اشاره کرده که: " لایحبک الا مؤمن تقی، ولایبغضک الا منافق ردی(2)".