سقیفه صفحه 25

فَلَوْلا اتقـاءُ اللهِ لَمْ تَذْهَبُوا بِهــا

وِلکـنَّ هذَا الخَیـْرَ أَجْمَـعُ لِلصَّـبر [114] .

شما گفتید که نصب سعد (بن عُباده) به خلافت حرام است و نصب ابوبکر صحیح و حلال است. خواسته ما علی(ع) بود. علی سزاوار این کار بود، زیرا وصّی پیامبر(ص) و پسر عَمّ او بود؛ هم او که دلاوران گمراهی و کفر را کشته بود. پس، اگر ترس از خدا نبود، هرگز صاحب این امر نمی شدید، لیکن این خیر (= اسلام) با صبر مناسب تر آمد.

ام مسطح بن اثاثه

وی، در کنار قبر پیامبر(ص)، این اشعار را خواند:

قَدْ کانَ بَعْدَک أَنباءٌ و هَنْبثـَه

لَو کنتَ شاهِدَها لَمْ تَکثُر الخُطبُ

اِنّا فَقَدْناک فَقْدَالأَرضِ و ابِلَها

فَاْختَلَّ قَوْمُک فَاشْهَدْهُمْ وَلا تَغِب [115] .

پس از تو، ای پیامبر، گفت وگوها و حوادثی مهم روی داد که، اگر تو زنده می بودی، هرگز این همه گرفتاری پیدا نمی شد. همچون زمینی که باران به آن نرسد و طراوت و حیات خود را از دست بدهد، تو از میان ما رفتی و مردم فاسد و تباه شدند. ای پیامبر، ایشان را بنگر و شاهد باش.