گونه شناسی رفتار پیامبر اعظم صلی الله علیه و آله با زنان صفحه 14

فصل دوم: رفتار پیامبر اعظم صلی الله علیه و آله با دختران

اشاره

فصل دوم: رفتار پیامبر اعظم صلی الله علیه و آله با دختران

رفتار پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله با دختران خردسال، نوجوان و جوان از یک سو، منشأ عاطفی داشت و از «خُلق عظیم» آن حضرت سرچشمه می گرفت و از دیگر سو، صبغه اجتماعی _ تربیتی داشت و نوعی مبارزه با فرهنگ خشونت بار جاهلی و افکار غلط مردم شبه جزیره عربستان بود. نگاه تحقیرآمیز اعراب به دختران و برخورد نادرست با آنها و زنده به گور کردن آنان چنان زشت و غیرمنطقی بود که در قرآن کریم به جزئیات این رفتار و زشتی آن اشاره شده است. در آیه ای از قرآن می خوانیم:

وَ إِذا بُشِّرَ أَحَدُهُمْ بِاْلأُنْثی ظَلَّ وَجْهُهُ مُسْوَدًّا وَ هُوَ کَظیمٌ، یَتَواری مِنَ الْقَوْمِ مِنْ سُوءِ ما بُشِّرَ بِهِ أَیُمْسِکُهُ عَلی هُونٍ أَمْ یَدُسُّهُ فِی التُّرابِ أَلا ساءَ ما یَحْکُمُونَ. (نحل: 58 و 59)

و هرگاه یکی از آنان را به دختر[دار شدن] مژده می دادند، چهره اش از خشم سیاه می گشت، در حالی که خشم [و اندوه ]خود را فرو می خورد و از بدی آنچه به او بشارت داده شده بود، از قبیله [خود] روی می پوشاند. آیا او را با خواری نگاه دارد یا در خاک پنهانش کند؟ وه چه بد داوری می کنند.

خداوند در قرآن کریم، از تولد نوزاد دختر با واژه «بُشِّرَّ» به معنای مژده و خبرخوش سخن گفته است تا ارزش ها و افکار نادرست جاهلیت را تغییر دهد. سیره پیامبر اعظم صلی الله علیه و آله نیز بر مبنای همین آیه شریفه است و نشان دهنده توجه ویژه آن حضرت به ماهیت انسانی افراد است، نه جنسیت و طبقات اجتماعی آنان. زنده به گور کردن دختران در برخی قبایل عرب، به