سلمان محمدی صلی‌الله علیه و آله استاندار مدائن صفحه 126

ب) انفاق حقوق‌

حسن بصری می‌گوید: حقوق سالیانه سلمان از صندوق بیت المال، پنج هزار درهم بود و هر وقت حقوق خویش را دریافت می‌کرد، آن را در راه خدا به نیازمندان انفاق می‌نمود و چون در مدینه زنبیل بافی را آموخته بود، در مدائن نیز زنبیل می‌بافت، آن را می‌فروخت و از درآمد آن زندگی خود را اداره می‌کرد، از کسی هم چیزی نمی‌گرفت و می‌گفت: «لا احِبُّ أنْ آکُلَ إلّا مِنْ عَمِلِ یَدی» (1)؛ «دوست نمی‌دارم جز از دسترنج خود ارتزاق کنم».

ج) زهد و ساده زیستی‌

ساده‌زیستی برای سلمان، استاندار مدائن نه تنها یک شیوه آرمان‌گرایانه بود، که باعث کاهش مخارج و قید و بندهای دست و پاگیر می‌شد، بلکه یک نوع راه پیش‌گیری از تخلّف‌ها و انحراف‌های دیگران و نیز الگویی رفتاری- آموزشی و مدیریتی کارساز محسوب می‌شد.

در تاریخ آمده: وقتی سلمان به مدائن وارد شد، نپذیرفت که در دارالاماره ساکن شود، بلکه در سایه دیوار مسجد استقرار یافت. به او پیشنهاد کردند، که برایش خانه‌ای بسازند، ولی وی نپذیرفت. مردی گفت: خانه‌ای برایت می‌سازم که مطابق میل تو باشد و آن‌گاه که آن مرد