سلمان محمدی صلی‌الله علیه و آله استاندار مدائن صفحه 99

وما عَلی المُسلِمِ مِنْ غَضاضَةٍ فی أنْ یَکونَ مَظلوماً، ما لَم یکُنْ شاکّاً فی دِینِه، وَ لا مُرتاباً بیَقینِهِ. (1)

برای یک مسلمان ننگ و نکوهشی نیست، که برای ثبات در دین خود مظلوم واقع شود، تا مادامی که در دین داری و یقین خویش گرفتار شک و تردید نشده باشد.

سلمان هم در حالی که در صورت علی (ع) نگاه می‌کرد و منتظر اشاره آن حضرت بود، دست چپ خود را جلو برد و گفت: چون با دست راست با علی (ع) در زمان پیغمبر (ص) بیعت کرده‌ام با آن دست، با دیگری بیعت نخواهم کرد، اکنون این دست چپ من در اختیار شماست. (2)

به هر ترتیب، بیعت اجباری صورت گرفت امّا سلمان در آخرین ناله‌های خود به آنها گوشزد کرد:

با کسی که سنّ بیشتری داشت بیعت کردید، امّا درباره اهل بیت پیامبر (ص) به خطا رفتید، اگر اهل بیت: را بر می‌گزیدید، اختلافی در میان شما به وجود نمی‌آمد و زندگی پر نعمتی داشتید. (3)

1- نهج البلاغه دکتر صبحی صالح، نامه 28، ص 388.
2- الاحتجاج، ج 1، ص 111؛ نفس الرحمن، ص 585.
3- شرح نهج‌البلاغه ابن ابی‌الحدید، ج 2، ص 49.