ترجمه فارسی الغارات صفحه 150

حمله نعمان بن بشیر انصاری بر عین تمر و مالک بن کعب ارحبی

محمد بن یوسف بن ثابت(1)گوید:نعمان بن بشیر و ابو هریره از نزد معاویه به نزد علی(علیه السلام) آمدند و این بعد از آمدن ابو مسلم خولانی بود.و از او خواستند که قاتلان عثمان را نزد معاویه فرستد تا به قصاص خون عثمان بکشد،باشد که آتش جنگ خاموشی گیرد و میان مردم صلح بر قرار شود.معاویه را قصد آن بود که کسانی چون نعمان و ابو هریره از نزد علی(علیه السلام)بازگردند ، بدون آنکه علی(علیه السلام)قاتلان عثمان را به دست آنها داده باشد و این امر سبب شود که مردم شام معاویه را از جنگ با علی(علیه السلام)معذور دارند و علی(علیه السلام)را ملامت کنند و این دو نیز در نزد مردم شام شهادت دهند که معاویه به خونخواهی عثمان برخاسته و علی(علیه السلام)قاتلان عثمان را حمایت می کند.

معاویه آن دو را گفت:نزد علی روید و او را به خدا سوگند دهید و از او بخواهید که قاتلان عثمان را به ما سپارد-زیرا علی آنها را نزد خود جای داده و از آنان حمایت می کند-که اگر چنین کند دیگر میان ما جنگ و ستیزی نخواهد بود.و اگر سر برتافت شما بر ضد او برای خدا شهادت دهید و نزد مردم آیید و از هر چه دیده اید و شنیده اید،آنها را بیاگاهانید.آن دو بیامدند و بر علی(علیه السلام)داخل شدند.ابو هریره گفت:ای ابو الحسن خدا تو را در اسلام فضیلت و شرف داده.تو پسر عمّ محمد(صلی الله علیه و آله)سرور مسلمانان هستی.پسر عمّ تو معاویه مرا نزد تو فرستاده و از تو چیزی خواسته که اگر چنان کنی این جنگ پایان پذیرد و میان مردم صلح افتد و آن این است که قاتلان عثمان را به دست پسر عمّش سپاری تا آنها را بکشد.سپس با این عمل خود، خداوند میان شما اتحادی پدید آورد و دشمنی بدل به دوستی کند و این امت هم از جنگ و فتنه و تفرقه بیاساید.

آن گاه نعمان هم سخنانی از این دست بازگفت.

علی(علیه السلام)در پاسخ آن دو،فرمود:سخن در این باب رها کنید.ای نعمان مرا بگوی که آیا تو