ترجمه فارسی الغارات صفحه 16

عبد اللّه بن رومی(1)گوید که علی(علیه السلام)گفت که تا سه روز مهلت دارند که از شهری که من در آن هستم بروند.

ابو یحیی(2)گوید:شنیدم که علی(علیه السلام)می گفت:ای باهلیان بشتابید و با دیگر مردم،حق خویش بگیرید.خدا گواه است که شما مرا دشمن می دارید و من هم شما را.

حارث بن حصیره(3)از یاران علی(علیه السلام)روایت می کند که علی(علیه السلام)گفت:غنّی و باهله را(و قبیلۀ دیگری که نامش را برد)بخوانید تا بیایند و عطای خویش از من بستانند.سوگند به آن خداوندی که دانه را رویانید و جانداران را بیافرید،آنان را از اسلام بهره ای نیست.و من در جایگاهم در کنار حوض و در مقام محمود گواهی خواهم داد که ایشان در دنیا و آخرت دشمن من بوده اند.غنیّ را آن چنان به بازخواست کشم که باهله از بیم مدهوش شود. هرگاه جای پای استوار کنم قبیله هایی را به میان قبیله هایی بازگردانم و نسبنامۀ شصت قبیله را که در اسلام نصیبی ندارند باطل سازم.

عمرو بن عمیر(4)از پدرش روایت کند که علی(علیه السلام)گفت:غنّی و باهله را نزد من بخوانید تا عطاهای خویش بستانند.به آن خدایی که دانه را رویانید و جانداران را آفرید،آنان را در اسلام بهره ای نیست و اگر جای پای استوار کنم،قبیله ای را به قبیلۀ دیگر بازمی گردانم و نسبنامۀ شصت قبیله را که در اسلام نصیبی نداشته اند باطل خواهم کرد.

1- عبد اللّه رومی:عبد اللّه بن فیروز دیلمی از بزرگان تابعین و ثقات روات.
2- ابو یحیی:به احتمال قوی حکم بن سعید حنفی،از اصحاب امیر المؤمنین علی(علیه السلام)است.(بنگرید به جامع الرواه 424/2)
3- حارث بن حصیره:ابو نعمان ازدیّ کوفی.از تابعین.از امام محمد باقر(علیه السلام)و امام جعفر صادق(علیه السلام)روایت می کند(بنگرید به جامع الرواه 172/1).
4- عمرو بن عمیر بن محجن حنفی کوفی،شیخ در رجال خود او را از اصحاب امام صادق(علیه السلام)بر شمرده بنابراین روایت پدرش از علی(علیه السلام)بعید می نماید.شاید چیزی از سند افتاده باشد.