ترجمه فارسی الغارات صفحه 169

آفتاب را بر ابروی راست خود بینی.با شروطی که خدا مقرر کرده در رکوع و سجود. وقت عصر وقتی است که خورشید هنوز سفید و تابناک است و به زردی نگراییده است و مدت آن به قدر مدت زمانی است که مردی بر اشتری سنگین دو فرسخ تواند رفت و آن گاه خورشید غروب کند.وقت مغرب از غروب خورشید است که روزه دار افطار می کند و وقت عشاء آخری از زمانی است که شب فرا رسد و سرخی افق برود تا ثلثی از شب.هر کس نماز عشاء ناخوانده در این هنگام بخوابد خدا خواب از چشمانش ببرد.

اینها بود اوقات نماز«نماز بر مؤمنان در وقتهای معین واجب گشته است(1).»

یکی می گوید:مهاجرت کرده ام.در حالی که مهاجرت نکرده است.مهاجران کسانی هستند که از بدیها مهاجرت می کنند و دوری می گزینند و هرگز به آنها بازنمی گردند .

یکی می گوید:جهاد کرده ام،در حالی که جهاد نکرده است.جهاد اجتناب از حرامهاست و مجاهدت با دشمن است.گاه مردمی به جنگ می روند و نیکو هم می جنگند و جز ذکر خدا و اجر اخروی نمی خواهند.مردی می جنگد به سبب خصلت دلیری که در اوست و از هر کس حمایت می کند چه او را بشناسد و چه نشناسد.مردی به سبب خصلت ترس که در اوست به گرد پیکار نمی گردد در این حال پدرش و مادرش را هم به دشمن تسلیم می کند.پیکار کردن بسا ثمره اش مرگ باشد،و ارزش هر پیکارگری در چیزی است که به خاطر آن پیکار می کند وگرنه سگ هم به دفاع از لانه و بچه هایش می جنگد.

روزه اجتناب از حرامهاست،همچنان که از خوردن و آشامیدن باید اجتناب کرد.زکاتی را که پیامبر(صلی الله علیه و آله)مقرر داشته به طیب خاطر بپردازید و مگذارید سال بر آن سرآید.اندرزی را که به شما می دهم نیک دریابید؛غارت زده کسی است که دینش را از او ربوده باشند و نیکبخت کسی است که از دیگران پند گیرد.بدانید که شما را موعظه کردم و نیکخواهی نمودم دیگر بهانه ای در برابر خدا نخواهید داشت.حرف خود را می زنم و برای خود و شما از خدا آمرزش می طلبم.