ترجمه فارسی الغارات صفحه 20

من دارید این است که تا زمانی که همراه شمایم نیکخواه شما باشم و وظیفۀ شما را از بیت المال نیک ادا کنم و تعلیمتان دهم تا نادان نمانید و تأدیبتان کنم تا تجربت اندوزید.خداوند زمانی خیر خویش به شما ارزانی دارد که از آنچه مرا ناخوش آید دست بازدارید و اعمالتان بر وفق مراد و میل من باشد،آنگاه آنچه دوست می دارید به دست خواهید آورد و به آنچه آرزوی آن در دل می پرورید خواهید رسید.

محمد بن عبید اللّه(1)گوید:علی علیه السلام بر منبر سخن می گفت که زنی از بنی عبس بیامد و گفت:یا امیر المؤمنین،سه چیز است که دلها به وسواس آشفته دارد.

علی(علیه السلام)گفت:آنها کدامند؟

زن گفت:یکی آنکه به حکمیت رضا دادی،دو دیگر آنکه به حقارت گراییدی و سوم چون بلیّه فراز آمد بی تاب شدی.

علی(علیه السلام)گفت:وای بر تو،تو یک زنی،برو در خانه ات بنشین.

زن گفت:نه به خدا،جز در سایۀ شمشیر نخواهم نشست.

بکر بن عیسی گوید:علی علیه السلام برای مردم سخن می گفت و آنان را به جنگ با معاویه و مردم شام تحریض می کرد.مردم کم کم از گرد او پراکنده شدند.یک بار بهانه می آوردند که هوا سرد است و یک بار می گفتند هوا گرم است.

قیس بن ابی حازم(2)گوید:شنیدم که علی علیه السلام می گفت:ای مسلمانان،ای فرزندان مهاجران برای نبرد به سوی پیشوایان کفر و بازماندگان احزاب(3)و یاران شیطان در حرکت آیید.بسیج شوید به نبرد کسی که به خونخواهی مردی قدم به میدان کارزار نهاده که بار خطا بر دوش داشت:سوگند به آنکه دانه را رویانیده و جانداران آفریده که تا روز قیامت بار خطاهای ایشان را بی کم وکاست بر دوش می کشد.

این سخن را از قول علی امیر المؤمنین چند تن از علما نقل کرده اند و ما از جاهای مختلف نوشته ایم.

رفیع بن فرقد(4)گوید:شنیدم که علی علیه السلام می گفت:ای مردم کوفه آیا دیده نمی گشایید؟به خدا سوگند شما را به عصایی که سفیهان را به آن تأدیب می کنند زدم و شما از اعمالتان دست بر نداشتید:شما را به تازیانه ای که گناهکاران را به آن حد می زنم زدم به راه نیامدید.اکنون جز شمشیرم باقی نمانده است و من می دانم که شما را-به اذن خدا-چه کسی به راه می آورد ولی دوست ندارم که خود در حق شما چنان کنم.

در شگفتم از شما و از مردم شام.مردم شام امیرشان خدا را معصیت می کند و آنان از او اطاعت می کنند و امیر شما خدا را اطاعت می کند و شما فرمانش نمی برید.اگر گویم که به جنگ دشمنتان روید،گویید:سرما نمی گذارد.آیا نمی بینید که دشمن شما مانند شما نیست که از سرما بترسد.شما همانند آن قوم هستید که رسول اللّه صلی اللّه علیه و آله و سلم گفتشان:

1- محمد بن عبید اللّه بن ابی سعید ثقفی کوفی.کنیۀ او ابو عون است.از ثقات راویان است.(تقریب التهذیب 187/2)
2- قیس بن ابی حازم بجلیّ کوفی،کنیه اش ابو عبد اللّه بود و از روات ثقه.(تقریب التهذیب 127/2 و برای آگاهی بیشتر رک الغارات،محدث ذیل صفحۀ 41)
3- احزاب مراد گروههای کفار مکه است که متفق شده به جنگ رسول اللّه(صلی الله علیه و آله)آمدند و جنگ احزاب همان جنگ خندق است.-م.
4- رفیع بن فرقد،چنانکه باید شناخته نشد.(محدث،ذیل صفحه 42)