ترجمه فارسی الغارات صفحه 208

می رسید دیگران را می گفت از توشۀ خود بدو دهند و هرگاه کسی را استر در راه می ماند یا مرکبش را سم می سایید دیگران را می گفت تا او را بر مرکب خود نشانند-پس برفت تا به بلاد یمن رسید.پیروان عثمان گریخته به کوهستانها رسیده بودند.جاریه از پی ایشان برفت و از هر سو بر آنان تاخت و جمعی را بکشت.

جاریه به تعقیب آنان پرداخت و به هیچ شهری در نیامد و همچنان در پی بسر می تاخت.بسر از حضرموت برفت و چون شنید که سپاه جاریه در پی اوست راه بگردانید و از راه جوف بازگردید ،نه از راهی که از آن آمده بود.جاریه خبر یافت و از پی او بتاخت تا او را از سراسر یمن به سرزمین حجاز راند و در آنجا با او درآویخت.جاریه چون بسر بن ابی ارطاه را گوشمالی چنین داد در جرش درنگ کرد و خود و یارانش بیاسودند.

آمدن عبید اللّه بن عباس و سعید بن نمران

نزد علی(علیه السلام)در کوفه

عبد الرحمن بن نعیم(1)از پیران قوم خود روایت می کند که علی(علیه السلام)در خطبه های خود بسیار می گفت:

«ای مردم،دنیا روی در رفتن دارد و مردم دنیا را آواز وداع در داده و آخرت روی در آمدن دارد و از جایی بلند ندا می دهد که اینک فرا می رسد.بدانید که امروز روز مهیا داشتن اسبان است و فردا روز مسابقه.جایزۀ این مسابقه بهشت است و هر که واماند به جهنم رود.بدانید که اکنون در روزهای مهلت هستید و پس از این روزها مرگتان فرامی رسد هر کس که در روزهای مهلت و پیش از فرا رسیدن اجل کاری کند کارش او را سود کند و آرزوی درازش زیان نرساند.آرزو دل را به غفلت می اندازد و وعدۀ خدا را دروغ می شمارد و غفلت را افزون می سازد و موجب حسرت می شود.از دنیا دوری جویید و هر چه توانید بیشتر دوری جویید.زیرا دنیا سراسر فریب است و دنیاداران را پردۀ فریب دیدگان فرو پوشیده.نماز را به وقت بگزارید تا سبب قوام دین شما گردد و زکات را به موقع دهید و در برابر خدا زاری نمایید و خشوع کنید و صله رحم به جای آورید و از روز رستاخیز بترسید و به سائلان چیزی دهید و مهمان را گرامی دارید و قرآن را فراگیرید و به آن عمل کنید و در سخن راست گویید و چون پیمان بستید به آن وفا نمایید و امانات را که به دست شما سپرده اند به صاحبانشان بازگردانید و در ثوابهای خدایی رغبت کنید و از عقاب خدا بترسید و من در شگفتم که خواستار بهشت از طلب آن به خواب غفلت رود و کسی که از دوزخ می گریزد به خواب خوش رود و برای روز بازپسین عمل خیری انجام ندهد.در این دنیا،از این دنیا توشه ای بر دارید که در قیامت شما را از آتش عذاب خدا حفظ کند.کار نیک کنید تا پاداش نیک یابید،در روزی که نیکوکاران پاداش نیکوکاری خود بیابند.»