ترجمه فارسی الغارات صفحه 60

ابن ابی سرح از مصر بیرون آمد و به دمشق نزد معاویه رفت.

حکومت قیس بن سعد بن عبادۀ انصاری رحمه اللّه علیه در مصر

قیس بن سعد از یاران نیکخواه علی بن ابی طالب صلوات اللّه علیه بود.و از سوی او امارت مصر یافت.

سهل بن سعد گوید که چون عثمان کشته شد و علی(علیه السلام)به خلافت رسید،قیس بن سعد را فراخواند و گفت:راهی مصر شو که تو را امارت مصر داده ام.اکنون به خارج شهر برو و یاران مؤتمن خود و هر کس دیگر را که خواهی با تو همراه شود گرد آور.پس همراه لشکری به مصر برو که این کار دشمنت را بیشتر بترساند و فرمانرواییت را پیروزمندتر جلوه دهد.چون به مصر رسیدی-ان شاء اللّه-با نیکوکاران نیکی کن و بر آنکه در دل تردیدی دارد سخت بگیر.با خواص خود و عوام مردم به مدارا رفتار کن که مدارا کردن خجسته است.

قیس بن سعد علی(علیه السلام)را گفت:یا امیر المؤمنین خدایت رحمت کناد آنچه گفتی دریافتم.

اما اینکه می گویی با لشکری به مصر روم به خدا سوگند با لشکری که از مدینه آورده ام به مصر نروم،بلکه آن لشکر را برای تو می گذارم تا اگر تو را به آن نیاز افتد در دسترس تو باشد و اگر خواهی آن را به سویی بفرستی بازهم در فرمان تو.من تنها با خانواده ام به مصر می روم.اما در باب اینکه مرا به مدارا و احسان وصیت کردی،خدای تعالی یار و یاور من در این مهمّ است.

قیس بن سعد بن عباده با چند تن از یارانش از شهر بیرون آمد و برفت تا به مصر داخل شد و بر منبر فرا رفت و فرمان داد تا منشور امارت او بر مردم بخوانند.و آن چنین است:

بسم اللّه الرحمن الرحیم از بندۀ خدا علی امیر المؤمنین به هر کس از مسلمانان که این فرمان من به او رسد.سلام بر شما.می ستایم خداوندی یکتا را که جز او خدایی نیست.اما بعد،خدای تعالی از روی نیکخواهی و حسن تقدیر و تدبیرش اسلام را دین خود و فرشتگانش و رسولانش قرار داد.و برای تبلیغ آن پیامبران را به میان بندگان خویش فرستاد و بندگان برگزیدۀ خود را ویژۀ امر رسالت گردانید.یکی از مواردی که خدای عزّ و جلّ مردم را بنواخت و فضیلت خویش ارزانی داشت این بود که محمد-صلی اللّه علیه و آله-را به سوی ایشان مبعوث داشت.محمد(صلی الله علیه و آله)آنان را کتاب و حکمت و سنت و فرایض آموخت.و تا مگر هدایت شوند تأدیب کرد و تا پراکنده نشوند،متحد ساخت و تا از آلایشها پاک گردند جسم و جانشان تزکیه نمود.چون این وظایف به پایان برد،جانش بگرفت و به نزد خود برد.درود و سلام و بخشایش و خشنودی خدا نصیب او باد که او ستوده و صاحب مجد و