ترجمه فارسی الغارات صفحه 68

خبر رفتن محمد بن ابی بکر به مصر و حکومت او بر مصر

اشاره

حارث بن کعب(1)از پدر خود روایت کند که گفت:من با محمد بن ابی بکر بودم هنگامی که به مصر داخل شد.چون به مصر در آمد نخست منشور حکومت خویش برای مصریان خواند و آن منشور چنین است:

بسم اللّه الرحمن الرحیم این فرمان بندۀ خدا علی بن ابی طالب است به محمد بن ابی بکر،به هنگامی که او را به مصر می فرستد،او را به تقوا در نهان و آشکارا و ترس از خدا در غیبت و حضور فرمان می دهد.و از او می خواهد که با مسلمانان به نرمی رفتار کند و با فاجران به درشتی و با اهل ذمه به عدالت.داد مظلومان بستاند و بر ظالمان سخت گیرد.از خطاهای مردم درگذرد و با آنان تا آنجا که می تواند نیکی کند و خدا نیکوکاران را پاداش نیک خواهد داد.او را امر می کند که مردم را خود به فرمانبرداری و اتحاد فراخواند که این دو سبب عاقبت نیک و ثواب بزرگ است.

ثوابی که حد بزرگی آن درنیابند و به حقیقت و کنه آن نتوانند رسید.و امر می کند او را که خراج زمینها را به همان مقدار که پیش از این می گرفته اند بستاند نه از آن کم کند و نه بر آن بیفزاید و به همان شیوه که پیش از این در میانشان تقسیم می شده تقسیم کند.و نیز امر می کند که با مردم فروتنی کند و آنان را یکسان در مجلس خود راه دهد و در مواجهه،میانشان مساوات ورزد.و با خویشاوند و بیگانه در برابر حق یکسان عمل کند.و امر می کند او را که در میان مردم به حق داوری کند و عدل و داد بر پای دارد و از هوای نفس پیروی نکند و در برابر اجرای قانون خدایی از ملامت هیچ ملامتگری بیم به دل راه ندهد.زیرا خدا با کسی است که فقط از او می ترسد و فرمانبرداری او را بر فرمانبرداری دیگری برتری می دهد.و السلام.

نوشته شد به دست عبید اللّه بن ابی رافع غلام آزادشدۀ رسول اللّه(صلی الله علیه و آله)در غرّه ماه رمضان [سال 36 هجری.]

نیز گوید که محمد بن ابی بکر برخاست،سخن آغاز کرد و حمد خدای به جای آورد و بر او ثنا خواند سپس چنین گفت:

اما بعد،سپاس خداوندی را که ما را و شما را هدایت کرد.پس از آنکه در موضوع حق میان ما اختلاف بود.و دیدگان ما را به بسیاری از چیزهایی که جاهلان از دیدن آن نابینا بودند بینا ساخت.بدانید که امیر المؤمنین زمام امور شما به دست من سپرده و فرمانی را که شنیدید به من داده و من تا آنجا که بتوانم،در نیکی کردن در حق شما قصور نمی ورزم.توفیق یافتن من در کارها به دست خداست،بر او توکل می کنم و به سوی او بازمی گردم .پس اگر در اعمال و آثار