ترجمه فارسی الغارات صفحه 70

نمانده است.

عبایه بن رفاعه(1)گوید:علی(علیه السلام)به محمد بن ابی بکر و مردم مصر چنین نوشت:

اما بعد،تو را به ترس از خدا وصیت می کنم چه به نهان و چه به آشکارا.و در هر حال که هستی.بدان که دنیا سرای بلا و فناست و آخرت سرای بقا و جزا.اگر توانی که آنچه را باقی و فناناپذیر است،بر آنچه فانی است برگزینی و برتری دهی،چنان کن.آخرت باقی است و دنیا فانی.خداوند ما را و تو را چشمی داده است برای دیدن و فهمی برای درک کردن تا در انجام آنچه به ما فرموده کوتاهی نکنیم و از مرز آنچه ما را از آن نهی کرده تجاوز ننماییم.هر چند که باید نصیب خود از این جهان برگیری ولی به نصیب آن جهانیت نیازمندتری.اگر برای تو دو کار پیش آمد که یکی مربوط به آخرت بود و یکی مربوط به دنیا،بدان کار بیاغاز که مربوط به آخرت است.هر چه بیشتر به خیر روی آور و در انجام آن نیت خویش خالص گردان.زیرا خدای تعالی به بندۀ خود به قدر نیتش عطا خواهد کرد.اگر کسی دوستدار خیر و اهل خیر بود و فرصت عمل نیابد-اگر خدا خواهد-همانند کسی است که آن خیر به جای آورده،زیرا رسول اللّه- (صلی الله علیه و آله)زمانی که از تبوک برگشت اصحاب را گفت:در مدینه گروهی بودند که در هر راه که شما می رفتید با شما بودند و از هر دره که سرازیر شدید همراه شما.آنچه اینان را از این سفر جنگی بازداشت بیماری بود.آری اینان را نیت جهاد بود.

سپس بدان،ای محمد،من تو را بر بزرگترین قلمرو خود یعنی مصر فرمانروایی دادم و شایسته است که در این کار بر جان خود بترسی و هم دین خویش نیک نگهداری.حتی یک ساعت از روز،اگر می توانی که برای خشنودی یک تن از مردم،خدا را خشمگین نکنی چنان کن.زیرا خشنودی خدا جای هر چیز را تواند گرفت ولی هیچ چیز جای خشنودی خدا را نگیرد.بر ستمگر درشتی کن و با اهل خیر نرمی و آنان را مقرب درگاه خود ساز و مشاوران و رازداران و برادران خود قرار ده.و السلام.

حارث بن کعب(2)از پدر خود روایت کند که چون علی(علیه السلام)محمد بن ابی بکر را بر مصر امارت داد،محمد به او نامه نوشت و دربارۀ مردی مسلمان که با زنی مسیحی زنا کرده بود سؤال کرد و نیز در باب زنادقه پرسید که در میان آنها قومی هستند که ماه و آفتاب را می پرستند و قومی هستند که چیزهای دیگر را می پرستند و در میان ایشان کسانی هستند که از اسلام مرتد شده اند.

و نیز پرسید که بندۀ مکاتبی که مرده و از او دارایی و فرزندان بر جای مانده حکمش چیست؟

علی(علیه السلام)در پاسخ نوشت:بر آن مرد مسلمان که با زن مسیحی زنا کرده حد جاری کن و آن زن را به مسیحیان بازگردان تا خود هر چه خواهند در حق او حکم کنند.اما زنادقه آنان را که ادعای اسلام می کرده اند و مرتد شده اند بکش و دیگران را رها کن تا هر چه خواهند بپرستند.

اما آن بندۀ مکاتب،اگر مرده است و آن پول که قرار داد کرده نپرداخته،وامدار سروران خود است،حق خود از اموال او بر می گیرند و باقی را برای فرزندانش می گذارند.