ترجمه فارسی الغارات صفحه 85

نخواهد بود و این همان چیزی است که ما می خواهیم وگرنه جنگ را آغاز می کنیم که هر زمان که بخواهیم توانیم.و ای عمرو،تو مردی هستی که شتاب در کارها را خجسته می دانی و من مردی هستم که درنگ در کارها را خجسته می دانم.

عمرو گفت:به همان رأی که خدا تو را نموده است عمل کن.به خدا سوگند نپندارم که میان تو و آنان هرگز کار به جنگ بکشد.

معاویه در این هنگام نامه ای به مسلمه بن مخلّد انصاری و معاویه بن حدیج کندی نوشت و این دو از مخالفان علی بودند:

بسم اللّه الرحمن الرحیم اما بعد،خدای عزّ و جلّ شما را برای کاری عظیم برانگیخته و بدان شما را پاداشی بزرگ خواهد داد و نام و آوازۀ شما بلند خواهد کرد و در میان مسلمانان آراسته خواهد داشت.

شما طالب انتقام خون عثمان بودید و چون به حکم کتاب خدا عمل نشد، برای رضای خدا خشمگین شدید و با اهل ستم و تجاوز به پیکار برخاستید.شما را به خشنودی خدا و پیروزی دوستان او در همین نزدیکی،بشارت باد.شما در این جهان با دولت ما یار و غمخوارید،تا این کار به آنجا که پسند خاطر شماست منتهی شود و حق شما گزارده آید.پس دست از کار نکشید و با دشمنتان پیکار کنید و آنان را که به شما پشت کرده اند به راه راست خویش فراخوانید.چنان می بینم که لشکر اکنون بر سر شما سایه افکنده و هر چه با خواست شما موافق نیست از میان رفته است.و آنچه موافق میل و هوای شماست بر دوام است.و السلام علیکما.

معاویه نامه را با یکی از موالی خود موسوم به سبیع(1)فرستاد.فرستاده به مصر آمد و محمد بن ابی بکر در مصر بود،محمد والی مصر بود.گروهی با او بسیج پیکار کرده بودند ولی از او بیمناک بودند و جنگ آغاز نمی کردند.

رسول نامه به مسلمه بن مخلّد داد.چون بر خواند،رسول را گفت:نامه به معاویه بن حدیج ده،سپس نزد من بیار تا از جانب خود و او پاسخ دهم.رسول نامۀ معاویه نزد او برد.و گفت:

که مسلمه مرا گفته است که نامه به او بازگردانم تا از جانب تو و خود به معاویه پاسخ دهد.

گفت:او را بگوی چنان کن.رسول نامه را نزد مسلمه آورد و او از جانب خود و معاویه بن حدیج چنین پاسخ نوشت:

به معاویه بن ابی سفیان،اما بعد،این کار که ما در پیش گرفته ایم و خداوند ما را برای دفع دشمنمان بدان برانگیخته کاری است که در آن از پروردگار خود امید ثواب داریم و امید پیروزی