خلاصه عبقات الانوار: حدیث ولایت صفحه 137

برمی شمارد.

از جمله کسانی که بر آن اعتماد کرده اند: حافظ المزی، منذری، عمادالدین ابن کثیر.

شرح حال ضیاء مقدسی

نویسندگان در شرح حال ضیاء مقدسی، او را بسیار ستوده اند:

1_ ذهبی گوید: «ضیاء، امام، دانشمند، حافظ، حجت، محدث شام، شیخ سنت، بی اندازه حدیث شنید، و منابع بسیاری به دست آورد، استنساخ و تألیف و جرح و تعدیل کرد و در این زمینه به او مراجعه می شد.

شاگردش عمربن حاجب گوید: استادمان ابوعبدالله، استاد زمان خود، یگانه در علم، حافظ، ثقه و دیندار و از علمای ربانی بود. او بزرگتر از آنی بود که کسی مانند من بر او دلالت کند، در روایت تحقیق و بررسی بسیار داشت، در عبادت ها کوشا بود و بسیار ذکر می گفت. گوشه گیر و فروتن بود. گروهی از محدثان را دیدم که او را یاد کرده و به حفظ و پارسایی ستوده اند. از زکی برزالی درباره اش پرسیدم، گفت: ثقه، جلیل القدر، حافظ، با دقت، حجت، دانا به رجال، پارسا، متقی است، مانند او در پاکی، عفت، و نیکویی روش ندیدم.

شریف بن نابلسی گفت: مانند استادمان ضیاء ندیدم...(1)»

2_ ذهبی، هم چنین گوید: «استاد ضیاء حافظ، یکی از بزرگان... عمرش را با دینداری، پارسایی، فضیلت کامل، و دقت فراوان سپری کرد. مردم از نوشته هایش و محدثان از کتابهایش بهره بردند.(2)»

3_ همچنین ذهبی گوید: «استاد، امام، حافظ، پیشوا، محقق، نوآور، باقیمانده پیشینیان.... اصول بسیاری به دست آورد، جرح و تعلیل کرد، تصحیح و تعدیل نمود، مقید کرد و کنار گذاشت، همراه با دینداری و امانت، پارسایی و نگهداری، خویشتن داری و فروتنی، صداقت و اخلاص و صحت نقل».(3)

درباره شرح حالش بنگرید:

الوافی بالوفیات: 4/65؛ البدایه و النهایُه: 13/169؛ النجوم الزاهره: 6/354؛ شذرات الذهب: 5/224

1- تذکره الحفاظ: 4/1405.
2- العبر: 5/179.
3- سیر اعلام النبلاء: 23/126.