خلاصه عبقات الانوار: حدیث ولایت صفحه 173

سپس در نهادم در روضه میان قبر شریف و منبر، فریادی برآمد که اهل بیت را یاری کنم. در آن هنگام کتابی را آغاز کردم که در آن به طور خلاصه، درباره اهل بیت علیهم السلام بیان کنم، آنچه اهل سنت و جماعت بر آن اتفاق دارند...»

اعتماد بر روایت قادری

رشید دهلوی در کتابش (غره الراشدین) بر روایت قادری اعتماد می کند، وقتی می خواهد ادعای خود درباره ابوحنیفه را ثابت کند. و گوید:

«سید محمود قادری در کتاب حیاه الذاکرین گوید: مردی نزد ابوحنیفه آمد و گفت: برادرم درگذشت و وصیت کرده که یک سوم مالش به امام مسلمین داده شود آن را به چه کسی بپردازم؟

أبوحنیفه گفت: آیا ابوجعفر دوانیقی تو را به این سؤال فرمان داد؟ چون او ابوحنیفه را دشمن می داشت، مانند دشمنی گروهی از گمراهان شهرمان نسبت به امام شافعی.

سؤال کننده به دروغ سوگند یاد کرد که او مرا به این پرسش فرمان نداد.

ابوحنیفه گفت: ثلث را به جعفر بن محمد صادق بپرداز، که او امام حق است.

سائل رفت و جریان را به ابوجعفر دوانیقی باز گفت.

ابوجعفر گفت: از پیش ابوحنیفه را این گونه شناخته ام، که او حق را برای غیر ما می بیند.

سپس ابوحنیفه را دعوت کرد، و با خوراک به او زهر خورانید. أبوحنیفه متوجّه شد. بلند شد که بیرون رود، ابوجعفر به او گفت: کجا ای ابو حنیفه؟ گفت: به کجا فرمانم می دهی؟ او را به نشستن فرمان داد تا این که زهر در او کارگر افتاد. پس بیرون آمد و در راه درگذشت.

منافاتی نیست میان این خبر و روایتی که گوید: علت قتل او، فتوایش درباره یاری رساندن به محمد و ابراهیم بوده؛ فرزندان نفس زکیه که علیه خلیفه شوریدند که در پی آن زندانی شد، و این پاسخ علت قتلش بود.»

(56) روایت ابن باکثیر مکی

احمد بن فضل بن محمد باکثیر مکی آن را چنین روایت کرده است:

1) «از عمران بن حصین که رسول خدا فرمود: «علی از من است و من از او هستم و او ولیّ هر مؤمن بعد از من است».

احمد و ابوحاتم و ترمذی آن را نقل کرده اند. ترمذی گوید: حدیث، حَسَن و غریب است.