خلاصه عبقات الانوار: حدیث ولایت صفحه 177

خدا لشکری روانه کرد و علی بن ابیطالب را فرمانده اش فرمود. علی با لشکر حرکت کرد و کنیزی برگرفت، این را برایش ناپسند داشتند. چهار نفر از اصحاب پیامبر با هم پیمان بستند و گفتند: اگر رسول خدا را ملاقات کردیم، آنچه را که علی انجام داد به ایشان اطلاع می دهیم. مسلمانان که از مسافرتی باز می گشتند نخست خدمت رسول خدا رسیده برایشان سلام می کردند و سپس به سوی بارها و خانه هایشان می رفتند.

لشکر که آمد، بر رسول خدا سلام کردند. یکی از آن چهار نفر به پاخاست و گفت: ای رسول خدا! آیا نمی بینی علی بن ابیطالب چنین و چنان کرد؟ رسول خدا از او روی گردانید. سپس دومی برخاست و همان گفته را گفت، از او روی گردانید. سپس سومی برخاست و همان سخن را گفت. از او روی گردانید. سپس چهارمی برخاست و همانند آنان را گفت. رسول خدا در حالی که خشم در چهره اش دیده می شد، به سویشان آمد و فرمود: از علی چه می خواهید؟ از علی چه می خواهید؟ از علی چه می خواهید؟ علی از من است و من از او هستم و او ولیّ هر مؤمن پس از من است.

لفظ نزد احمد مرفوعاً چنین است: علی را رها کنید، علی را رها کنید، علی را رها کنید. علی از من و من از او هستم، و او ولیّ هر مؤمن بعد از من است.»

4) در آن کتاب است: «خطیب و رافعی از علی نقل کردند که گفت: رسول خدا فرمود: ای علی! از خداوند پنج چیز برایت درخواست کردم، یکی را از من بازداشت و چهار تا را عطا فرمود: از خداوند درخواست کردم که امتم را گرد تو جمع کند، آن را از من خودداری فرمود. و درباره تو، به من عطا فرمود: روز قیامت نخستین کسی که زمین بر او می شکافد، من هستم در حالی که تو با من هستی، پرچم حمد همراه توست و تو پیشاپیش من بر دوش داری و از اولین و آخرین پیشی می گیری و به من عطا فرمود که تو ولیّ مؤمنان باشی.»

5) در آن کتاب است: «احمد از عمروبن میمون روایت کرده است که گفت: نزد ابن عباس نشسته بودم که نُه گروه آمدند...» آن را تا پایان روایت کرده، سپس گوید: این حدیث نیکوست، بلکه بعضی آنان صحیح دانسته اند، و شامل منقبت های بسیاری است، که اهل علم باید آن را حفظ کنند.»(1)

6) در کتاب نزل الابرار بما صحّ فی مناقب أهل البیت الاطهار گوید:

«ترمذی و حاکم از عمران بن حصین روایت کرده اند که گفت: رسول خدا لشکری به فرماندهی علی بن ابیطالب فرستاد. علی با لشکر حرکت کرد و کنیزی برگرفت. آن را بر او ناخوشایند گرفتند،