خلاصه عبقات الانوار: حدیث ولایت صفحه 189

کتاب های دیگر آمده، می خوانیم: ای بریده! علی را دشنام مده، او از من است و من از او هستم و او ولیّ شما بعد از من است.

2) ابن حجر هیثمی گفته که در سندش أجلح است، همان کسی که ابن معین او را ثقه شمرده ولی دیگران ضعیف دانسته اند، به این علت که شیعه است، و بنابر صحت، احتمال دارد که بر پایه عقیده اش به این معنی روایتش کرده است. کلام ابن حجر، ارزش علمی ندارد.

زیرا که گروهی اجلح را ثقه دانسته و دسته ای به علت تشعیش تضعیف کرده اند. با این همه در روایتهای صحیح، این مضمون آمده است:

3) در الریاض والاکتفاء از عمران بن حصین است که: رسول خدا لشکری به فرماندهی علی روانه فرمود... ترمذی در جامعش آن را نقل کرده و گوید حَسَن غریب است. و أبوحاتم بن حبان هم آن را در صحیحش آورده است.

4) گویم: ابویعلی در مسندش گوید: ما را خبر داد عبیدالله از جعفربن سلیمان، از یزید الرشک، از مطرف بن عبدالله، از عمران بن حصین، سپس به همان گونه حدیث را آورده است.

5) احمد گوید: ما را حدیث کرد عبدالرزاق و عفان المعنی و این حدیث عبدالرزاق است که هر دو گفتند: ما را حدیث کرد جعفربن سلیمان. سپس به نقل از او حدیث را آورده است.

6) و در آن کتاب است: پس رسول خدا به سوی چهارمی آمد، در حالی که چهره اش دگرگون شده بود و فرمودند علی را رها کنید، علی را رها کنید، علی را رها کنید، علی از من است و من از او هستم، او ولیّ هر مؤمن بعد از من است.

7) ترمذی گوید: ما را خبر داد قتیبه بن سعید، از جعفر. سپس حدیث را آورده است و گوید: این حدیثی حَسَن غریب است که آن را جز از حدیث جعفربن سلیمان نمی شناسیم.

8) گویم: او از پارسایان شیعه، ثقه، دارای دانش فراوان است. بخاری در کتاب الادب از صحیح بخاری، مسلم و چهار صحیح دیگر، به او احتجاج کرده اند و ترمذی آن را صحیح دانسته و تحسین او از این جهت غریب است. و از او حدیث کرده اند: سفیان ثوری با این که بر او مقدم است، ابن مبارک، سیاربن حاتم، قتیبه، مسدّد، یحیی بن یحیی، ابن مهدی و ابن مدینی که این دو جز از ثقه حدیث نقل نمی کند، و عبدالرزاق که گوید: او را فاضل و خوش سیما یافتم، اهل صنعا و عراق و مردمی دیگر نیز از او روایت کرده اند. احمد گفت :مشکلی ندارد. ابن معین گفت: ثقه است و یحیی بن سعید او را ضعیف داند، ولی از او پذیرفته نیست. ابن سعد هم از او تقلید کرده و گوید: او ثقه بود و ضعفی هم دارد. ضعیف شمردن یحیی به علت تشیعش بود.

ابن حبان در کتاب الثقات گوید: او از ثقه های با دقت در روایات بود جز این که به اهل بیت