خلاصه عبقات الانوار: حدیث ولایت صفحه 21

کنارنشستگان هم افتادند. در این سرکوبی همه جانبه نه مهاجران جان سالم به در بردند و نه انصار از خطر رستند. آنان نه از خداوند بیم می کردند و نه از مردم شرم داشتند _ فراتر _ بندگان خدا را به بندگی می گرفتند و مال خدا را غنیمت می پنداشتند و در بین خود به چرخش در می آوردند. خانه خدا _ کعبه _ را ویران می کردند و اصحاب پیامبر گرامی را به بندگی می گرفتند. نماز واجب یومیه را تعطیل می کردند و اصحاب پیامبر گرامی را به بندگی می گرفتند. نماز واجب یومیه را تعطیل می کردند و بر گردن بندگان آزاد خداوند، داغ می نهادند و در حَرَمِ امنِ مسلمین بسان حرمِ کفار رفتار می کردند.

حزب اموی چون دست به فسق و جنایت یازد نمی تواند، بزرگ تر، بی پاسخ تر و کورتر جنایتی چون شهادت حُجْر بنِ عَدیّ و عَمْرو بنِ حَمِقْ خُزاعی را مرتکب نشود! جنایتی که با قربانیان آن، سوگندهای مؤکد خوردند و پیمان های استوار بستند.

زیاد بن سُمَیَّه هزاران تن از شیعیان کوفه و بصره را پس از آنکه به بند کشید و به زندان انداخت، بکشت.

جنایات یزید

تا آنکه خداوند در بدترین حال و اعمال از معاویه جان گرفت و روزگار عمرش را به پایان آورد. پس از او فرزندش شیوه پدر را پی گرفت. کار زخمیان معاویه را می ساخت و فرزندانش را می کشت آنکه نخست هانی بن عُروَه مُرادی و مسلم بن عَقیل هاشمی را شهید کرد. نیز حُرّ بن یزید رِیاحی و ابوموسی عَمْرِو بنِ قَرَظَه انصاری و حبیب بن مُظْهِر اسدی و سعید بن عبداللّه حَنَفی و نافع بن هِلال جَمَلی و حَنْظَلَه بنِ اَسْعَد شَبامی و عابِسِ بنِ اَبی شَیبِ شاکِری را با هفتاد و چند تن از شیعیان به شهادت رساند.

سپس امام حسین _ بر او درود باد _ را در کربلا به شهادت رساند.آنگاه زنازاده پسر زنازاده _ عُبَیْداللّه بنِ زیاد را بر آنان (مردم کوفه) مسلط گردانید و او آنان را بر تنه های درخت خرما بدار می کشید و به شیوه های گونه گون به قتل می رساند، تا آنکه خداوند به سبب خونخواری افزون، ریشه اش را از بن بر کند و پشتش را زیر فشار بار با جنایات بزرگ و هتک حرمت ها در حق آل علی(ع) بشکست. پس گروهی که خداوند اراده کرده بود تا گناه پیمان شکنی را از آنان بردارد و غبار گناه آنچه را که _ از تنها رها کردن امام _ کسب کرده بودند، فرو شوید، چونان شورشیان، علم طغیان برافراشتند و خون شهیدان را از پسر زنازاده، طلب کردند. اندکی یاران، کمک نکردن دیگران به آنان، و فزونی جمعیت کوفیان، جز بر جسارتشان در مرگ و مبارزه و بخشش در جان و