خلاصه عبقات الانوار: حدیث ولایت صفحه 246

شرح حالش

أبوالشیخ اصفهانی گوید: «از جهت نگهداری و عفت در جایگاه شگفت انگیزی بود.»

این مردویه گفت: «حافظ بود و حدیث بسیاری داشت، المسند و کتاب ها را تالیف کرد.»

نسوی گفت: «از اهل سنت و حدیث بود. عبادت و امر به معروف و نهی از منکر داشت. ثقه، شریف و کهنسال بود.»

أبونعیم گفت:«فقیه و مذهبش ظاهری بود.

ذهبی گفت: «حافظی بزرگ، پیشوایی برجسته. پیگیر آثار پرتألیف، برای قضاوت به اصفهان آمد و دانش خود را در آنجا گسترد».(1)

(20) روایت عبدالله بن احمد

ابو عبدالرحمن عبدالله بن احمدبن محمد بن حنبل مروزی بغدادی متوفای سال 290 می باشد.

حدیث منقبت های دهگانه را از ابن عباس روایت کرده است که ضمن آن، حدیث ولایت با سندی صحیح قرار دارد. و از بزرگانی چند نیز با اسنادهای خودشان آن را روایت کرده است. مانند حاکم نیشابوری که با واسطه ابوبکر قطیعی حدیث را از او روایت نموده است...(2)

حدیث را از پدرش به اسنادش از ابن بریده از پدرش روایت کرده است که ضمن آن آمده است «به علی بد مگوی، که او از من است و من از او هستم و او ولیّ شما پس از من است.»

این حدیث در المسند آمده است که با اسنادهای گروهی از بزرگان مانند ابن عساکر دمشقی، آن را از او روایت کرده است.(3)

شرح حالش

بزرگانی از او حدیث نقل کرده اند مانند: نسائی، بغوی، ابن صاعد، أبوعوانه، محاملی، دعلج، طبرانی، أبوبکر شافعی، أبوبکر قطیعی و دیگران.

احمد گوید: «أبوعبدالرحمن دانش بسیاری دریافته بود.» «پسرم عبدالله از علم حدیث بهره فروان یافته است.»

1- بنگرید: ذکر أخبار اصبهان،1/100، طبقات المحدثین باصبهان، تذکره الحفاظ: 2/640، سیر أعلام النبلاء: 13/430، العبر: 2/79، الوافی بالوفیات: 7/269، شذرات الذهب: 2/195.
2- المستدرک علی الصحیحین: 3/132_134
3- تاریخ دمشق: 42/190.