خلاصه عبقات الانوار: حدیث ولایت صفحه 252

گفت: حدیث علی بن سوید یعنی ابن عوف(1) از بریده درباره علی را برگرفتم. هنگامی که آن را نوشتم، جز یک شک خودم در آن که به جا ماند، از دست رفت.

گوینده ای گفت: چگونه جایز است این حدیث را بپذیرید، در حالی که در آن آمده است: «علی میان خود و اهل خمس که تقسیم کرد، سهم خود را آنچه بیان کردید قرار داد»، در حالی که او در آن شریک بود و جایز نیست که شخص تقسیم کننده برای خویش و برای دیگری باشد؟

پاسخ ما چنین است: او حق دارد در چیزی که با ولایت نسبت به اشیائی از این جنس تقسیم می شود، جایز است که او در آن شریک باشد، همانگونه که امام غنیمت ها را میان اهلش تقسیم می کند و خودش هم از آنان است. اگر امام چنین حقی داشت از آنچه گفتیم، کسی که او را بر این کار وا می دارد، می تواند غیر از او باشد که به جای او کار را انجام می دهد.

با سپاس خداوند و نعمت هایش، درستی این معنی نسبت به این حدیث روشن شد.»(2)

شرح حالش

طحاوی امامی بزرگ از پیشوایان این قوم، بلکه از مجتهدهای سرآمد است. شرح حال های نیکویی از او نوشته اند و در مدح و ستایش و توثیق و بزرگداشت او سخن به درازا کشانده اند، تا آنجا که بعضی در تالیف حالات و مناقب، او را منحصر به فرد دانسته اند. شرح حال او را بنگرید: وفیات الاعیان: 1/23؛ تذکره الحفاظ: 3/808؛ مرآه الجنان: 2/281؛ البدایه و النهایه: 11/174؛ المختصر فی اخبار البشر: 2/84؛ الجواهر المضیئه: 1/102؛ النجوم الزاهره: 3/240؛ سیر اعلام النبلاء: 15/27؛ طبقات القراء: 1/116؛ المنتظم: 6/250؛ شذرات الذهب: 2/288.

(27) روایت محمدبن مخلد عطار

محمدبن مخلد بن حفص بغدادی متوفای سال 331، از رجال روایت خطیب بغدادی است که آورده است: از خداوند درباره تو پنج چیز درخواست کردم و پنجمین آن: «و به من عطا فرمود که تو بعد از من ولیّ مؤمنان هستی.»(3)

1- در متن همین گونه آمده و ظاهرا «منجوف» صحیح می باشد.
2- مشکل الآثار: 4/160_161.
3- تاریخ بغداد: 4/339.