خلاصه عبقات الانوار: حدیث ولایت صفحه 31

در نیمه ماه رمضان سال 383 درگذشت. استادمان ابن أثیر در تاریخ خود آورده است که او به سال 393 درگذشت.»(1)

2_ صفدی: «او، پسر خواهر محمد بن جریر طبری بود. حاکم در تاریخش گوید: او یگانه ی دوران خودش در حفظ لغت و شعر بود و با من در نام ها و کُنیه ها گفتگو می کرد تا آنجا که مرا از محفوظاتش متحیّر می ساخت ...»(2)

3_ سمعانی: «ابوبکر محمدبن عباس خوارزمی، شاعر معروف و حافظ لغت که اصولش را شناسا بود، شاعری ماهر بود. در بغداد از ابوعلی اسماعیل بن محمد بن اسماعیل صفّار، و ابوبکر احمد بن کامل بن خلف بن شجره القاضی و دیگران حدیث شنید...»(3)

هم چنین مراجعه کنید به:

1_ سیر أعلام النبلاء: 16/526.

2_ یتیمه الدهر: 4/194.

3_ بغیه الوعاه: 1/125.

4_ مرآه الجنان: 2/416.

5_ شذرات الذهب: 3/106.

سخنی از سید علی بن معصوم مدنی

سید علی بن معصوم مدنی گوید(4): «بدان، خداوند متعال ترا رحمت کند: شیعیان امیرالمؤمنین و امامان از فرزندانش _ علیهم السلام _ همواره در هر دوره و زمان و هر وقت و هرگاه، در گوشه های پوشیده مخفی بوده و هستند، چون حجاب های رازها در سینه های آزادگان، به سبب دشمنی هایی که از ملحدان و بت پرستان و معاندان کشیده اند، همان هایی که اهل بیت - علیهم السلام - را از جایگاه ها و رتبه هایشان کنار زدند و در کتمان مکارم شریف و منقبت های آنان بسیار کوشیدند. بدیهی است که همواره هر غلبه کننده ای، توانایی خویش را در پیروی از هوای نفس به کار می گیرد و از رشک و حسد می سوزد تا پرتو الهی را خاموش دارد، و البته خداوند نور خویش را کامل و تمام می فرماید.

1- وفیات الاعیان: 4/33.
2- الوافی بالوفیات: 3/191.
3- الأنساب: 4/44.
4- از علمای بزرگ ادبیّات بود. در علوم مختلف آثار ارزشمندی دارد. میان سال های 1117 و 1120 بنابر اختلاف قول ها درگذشته است. شرح حالش در این کتاب ها است: البدر الطالع: 1/428.نزهه الجلیس: 1/290. أبجدالعلوم: 908.هدیه العارفین: 1/763.