خلاصه عبقات الانوار: حدیث ولایت صفحه 325

از من نسبت به شما برترین مردم است.

آن را طبرانی روایت کرده و رکین در آن آمده است، ابن ابی حاتم او را یاد کرده و هیچ کس او را ضعیف ندانسته و دیگر رجالش را ثقه دانسته اند.»(1)

پوشیده نماند: این که ابن ابی حاتم، روایت کننده را در کتابش (الجرح و التعدیل) به ثقه بودن یاد کرده، ضرری نمی رساند، و الّا احمدبن حنبل و امثال او را نیز یاد کرده است.

بناچار باید توجه داده شود که لفظ صحیح برای سند این حدیث، همانی است که اینجا آوردیم. نه آنچه در شرح حال خیثمه بن سلیمان آمده است که آن اشتباهی در نسخه است. گفته شده است که کتابش درباره فضائل الصحابه چاپ شده است، ولی تاکنون ما آن را ندیده ایم.

(14) حافظ ذهبی در شرح حال جعفر بن سلیمان گوید:

«اسحاق صفّار، از یوسف آدمی، از أبوالمکارم لبّان، از أبوعلی حداد، از أبونعیم، از سلیمان بن احمد، از معاذ بن مثنی، از مسدّد، از جعفربن سلیمان، از یزید الرشک، از مطرف، از عمران بن حصین، که گفت:

رسول خدا لشکری به فرماندهی علی فرستاد. او کنیزی بر گرفت، آن را از او ناخوشایند دانستند. چهار نفر از صحابه با هم پیمان بستند و گفتند: اگر رسول خدا را ملاقات کردیم، به او خبر می دهیم. مسلمانان که از سفری برمی گشتند، نخست خدمت رسول خدا رسیده بر او سلام می کردند. یکی از چهار نفر ایستاد و گفت: ای رسول خدا، آیا نمی بینی علی چنین و چنان کرد؟ رسول خدا به سوی او آمد - در حالی که خشم در چهره اش دیده می شد - فرمود:

از علی چه می خواهید؟ - سه مرتبه - علی از من است و من از او هستم، و او ولیّ هر مؤمن بعد از من است.

از او پیروی کرده اند: قتیبه، بشر بن هلال، عفان، که خود از افراد جعفر است.»(2)

گویم:

شرح حال اسحاق الصّفار را ذهبی خود، در المعجم المختص و معجم الشیوخ آورده است، ولادت، اساتید و تاریخ وفاتش را به سال 710 ذکر کرده است و گوید: «ستایشی درباره او دارم.»(3)

1- مجمع الزوائد و منبع الفوائد: 9/109.
2- سیر أعلام النبلاء: 8/199.
3- المعجم المختص: /7، شرح حال شماره 81، معجم شیوخ الذهبی، 1/169، شرح حال شماره 172.