خلاصه عبقات الانوار: حدیث ولایت صفحه 388

حضرت امیر علیه السلام دلالت دارد و در تفسیر آن به آیه ای از قرآن کریم و حدیثی از پیامبر صلی الله علیه و آله و سلم تأکید می کند.

این مطلب را در رساله ای در مورد حقیقت امامت به نام «منصب امامت» و در نکته دوم آورده که امام، نایب پیامبر در اجرای سنت های خداوند متعال در میان آفریده های او است و اموری را یادآور می شود و چنین گوید:

«از جمله ثبوت ریاست است، یعنی پیامبران نوعی ریاست بر امت های خویش دارند. آنان به لحاظ همین ریاست، امت آن پیامبر می شوند و پیامبر فرستاده ای برای آنان است. از این دریچه پیامبر در بسیاری از کارهای دنیا دخالت و تصرف می کند، همانگونه که خداوند متعال فرموده است: «النبی أولی بالمؤمنین من انفسهم».در کارهای آخرتی نیز بر آنان ولایت دارند. خداوند متعال می فرماید: «فکیف اذا جئنا من کلّ امهٍ بشهید و جئنا بک علی هؤلاء شهیدا». امام، همین گونه است، این ریاست دنیوی و اخروی برایش ثابت است نسبت به کسانی که به سوی آنان فرستاده شده است. پیامبر فرمود:

آیا نمی دانید که من نسبت به مؤمنان از جانشان سزاوارترم؟ گفتند: آری. فرمود بار الهی هر کس من مولای او هستم، علی مولای اوست. خداوند متعال فرمود: «یوم ندعوا کل أناسٍ بامامهم» و «قفوهم انهم مسؤولون». پیامبر فرمود: آنان نسبت به ولایت علی مسؤول هستند.»

گویم:

ولایت در حدیث غدیر، به معنی امامت است که مردم در قیامت نسبت به آن مسؤول هستند، پس در حدیث ولیکم بعدی به همان معنی است و حمل آن بر معنی دیگر، تنها از کسی برمی آید که نظرش بیمار، فهمش نادرست و عقلش فاسد شده باشد!

(7) کلمه «بعدی» قرینه است

بر انسان منصف خردمند پوشیده نیست که کلمه «الولی» به قرینه کلمه «بعدی» بر امامت و ریاست دلالت می کند، از آن جهت که محب و ناصر، ویژه آن حضرت در دوران بعد از رسول خدا نیست،