خلاصه عبقات الانوار: حدیث ولایت صفحه 404

بزرگ بودم. گفتم: بر آن مبنا با من بیعت کن.

و آن غذا را من تهیه کرده بودم.

ابن مردویه این حدیث را آورده است.»(1)

محمد محبوب عالم در تفسیرش ذیل آیه انذار به نقل از منتخب کنز العمال از ابن مردویه از حضرت امیر المؤمنین علی علیه السلام به همین گونه آن را روایت کرده است.

گویم:

تردیدی نیست که مراد از کلمه الولی در این حدیث، «متصرّف در امر» است. در نقل های دیگری از این حدیث چنین آمده است: وصیی و خلیفتی علیکم فاسمعوا له و أطعیوا». مخاطب های این سخن جز ولایت امر به معنی «متصرّف در امر و کسی که اطاعت و انقیاد از او واجب است» چیزی نفهمیدند.

معنی حدیثی که از روز انذار رسیده، چنین است. پس همین معنی مراد از لغت الولی است که در حدیث بریده و عمران بن حصین و ابن عباس و دیگران آمده است.

(15) کلام پیامبر در حدیثی خطاب به علی علیه السلام:

«تو ولی مؤمنان بعد از من هستی»

شیخ علی متقی روایت کرده است: پیامبر به امیرالمؤمنین علی علیه الصلاه و السلام فرمودند:

«ای علی! از خداوند برای تو پنج چیز درخواست کردم، که یکی را از من بازداشت و چهار چیز را عطا فرمود. از خداوند خواستم که امتم را پیرامون تو گرد آورد، آن را از من خودداری فرمود. ولی درباره ات عطایم کرد: نخستین کسی که روز قیامت زمین بر او می شکافد، من و تو هستیم، پرچم حمد با تو است و آن را پیشاپیش من بر دوش داری، و با آن از اولین و آخرین پیشی می گیری. به من عطا فرمود که تو بعد از من ولیّ مؤمنان باشی.

خطیب و رافعی، به نقل از علی آورده اند.»(2)

و اینان از این دو، آن را روایت کرده اند:

بدخشانی در مفتاح النجا، محمد صدرالعالم در معارج العلی.